camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

column 

Speeltuin

zaterdag 15 mei 2021 om 3.25 uur

Onlangs was ik in een speeltuin waar ik als kind niet echt heb gespeeld, voor zover ik me herinner, maar eerder gezocht naar wat de bedoeling was van die apparaten, toestellen en gifgroene paddenstoelen. Ik was er met mijn eigen kind. Alles wat ik zag, leek veel kleiner dan ik me herinnerde. Het was in de tussentijd zo klein geworden (of ik groot natuurlijk, maar dat leek me onwaarschijnlijk) dat ik in een soort existentiële vervreemding terechtkwam, die ik – bij gebrek aan woorden die tegenstellingen in zich herbergen – een soort teleurstelling zou noemen. En ook geruststelling, heimwee, maar dan in mindere mate. De speeltuin leek een oude geliefde, die ik nu verweerd en gekrompen leek terug te zien. Zelden ben ik nog op plekken die zo groot waren als de speeltuin toen, terwijl tegelijkertijd weinig zo klein is. Hoe moet ik dat nu beschrijven. Er was de opluchting dat de dingen tenminste niet meer zo groot zijn als toen en tegelijkertijd het verdriet over hetzelfde. Dat de meeste dingen nooit meer zo groot zullen zijn als toen.

De podcasts van De Standaard