camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

zeer kort verhaal

Wandelroute

zaterdag 8 mei 2021 om 3.25 uur

Ik bezat meer dan twintig jaar een Volkswagen bestelbus diesel waarmee ik tegelijkertijd mijn fiets en mijn betonmolen rechtopstaand kon vervoeren. Ik was gehecht aan het ding. Toen ik vorig jaar in de krant las dat dit type binnenkort verboden zou worden, heb ik hem meteen teleurgesteld weggedaan en een Volkswagen Golf Sportsvan gekocht die 61411 kilometer gereden had. Toen ik deze auto vorige week met een emmer en een spons stond schoon te maken, kwam er een wandelaar langs die van Pieterburen (Groningen) naar Maastricht liep, 498 kilometer. Of ik een glas water voor hem had, zijn fles was leeg. Hij bleek een professionele wandelaar te zijn. Hij nam in Maastricht niet de trein terug naar Utrecht, waar hij woonde, hij zou verder wandelen over de aansluitende Europese wandelroute CR5 die door de Ardennen en de Franse Alpen naar Nice loopt. Ik vroeg hem of hij wist dat de dichter Maurice Blanchard in 1908, hij was 18 jaar, van Montdidier in Noord-Frankrijk naar Toulon aan de Middellandse Zee was gelopen, omdat hij geen geld voor de trein had. Hij had voor vijf jaar getekend bij de marine, en had recht op een betaalde reis. Hij was daar niet van op de hoogte, hij had geen geld en ging dus lopen. Ik vroeg wat het verschil was tussen een wandelaar die vrijwillig start in Pieterburen om in Nice de zee te zien, en een arme jongeman uit de vorige eeuw die zich geen trein kon veroorloven, maar gedwongen werd te lopen. Hij zei dat ik me bezighield met armoede en rijkdom, ik waste mijn auto uit zuinigheid, hij had duizenden kilometers gelopen omdat hij veel geld van zijn ouders geërfd had, hij kon zich die luxe veroorloven. Hij nam me niets kwalijk, hij bedankte me voor het water en liep verder in de richting van de Middellandse Zee. Ik keek hem na in een lichte staat van verwarring.

De podcasts van De Standaard