Indrukwekkende Van Aert wint Gent-Wevelgem na lange vlucht
Foto: EPA-EFE

Wout van Aert heeft een spectaculaire editie van Gent-Wevelgem gewonnen. De kopman van Jumbo-Visma was de snelste van een kopgroep van zeven renners die overbleef na een niet aflatende waaieroorlog die al op 180 kilometer van de meet was losgebarsten. ‘Hier zat ik op te wachten’, reageerde Van Aert na afloop.

Door positieve coronatests waren Trek-Segafredo (Stuyven en Pedersen) en BORA-Hansgrohe (Ackermann en Politt) niet aan de start gekomen, maar dat had geen negatieve invloed op de spektakelwaarde van Gent-Wevelgem. Vier vroege vluchters – Laurenz Rex, Yevgeniy Fedorov, Daniel Arroyave en Stefan Bissegger – dachten enkele uren makkelijke publiciteit te scoren, maar dat was buiten de strakke wind gerekend.

Nog voor de gevreesde passage door de Moeren zat het spel al op de wagen. Een stevige zijwind richting kust en een putsch van de renners van Team BikeExchange deed het peloton in verschillende stukken scheuren. Met nog meer dan 180 kilometer te gaan hadden slechts eenentwintig renners zich niet laten verrassen. Daarbij Wout van Aert, Sam Bennett, Sonny Colbrelli, Matteo Trentin en Michael Mattews als belangrijkste namen. Alle andere favorieten hadden de slag gemist en zouden nooit meer meespelen voor de zege.

AG2R-Citroën, Alpecin-Fenix en Groupama-FDJ probeerden in de Moeren, op de Plugstreets en in de heuvelzone het gat te dichten, maar dichter dan een halve minuut zouden ze nooit meer komen. Ook speldenprikken van Stybar, Ballerini en Lampaert – Deceuninck-Quick-Step had enkel Bennett in de kopgroep – van achteruit haalden het niks uit.

Met dank aan Van Hooydonck

Voorin verrichtte Van Aerts ploegmakker Nathan Van Hooydonck berewerk. Onder diens impuls, afgewerkt door Van Aert zelf, werd de kopgroep tijdens de tweede passage over de Kemmelberg gedecimeerd tot negen renners. Sam Bennett, Michael Matthews, Sonny Colbrelli, Matteo Trentin, Danny van Poppel, Giacomo Nizzolo en Stefan Küng konden hun wagonnetje aanhaken bij het duo van Jumbo-Visma. Ook tijdens de derde beklimming van de Kemmelberg bleven de negen samen, al moest Sam Bennett heel erg diep gaan om mee voorin te blijven.

Een teken aan de wand, want op de brede wegen richting Wevelgem plooide de Ierse sprinter van Deceuninck-Quick-Step samen met Danny van Poppel uiteindelijk toch na een tempoversnelling van de een imposante Van Hooydonck. Die laatste had vooraf zijn ongenoegen geuit over het negatieve commentaar van Michel Wuyts op Jumbo-Visma en antwoordde tijdens de koers ook met de pedalen.

Meesterlijke sprint

Met een kopgroep van zeven renners doken ze de laatste kilometers, die last-minute nog gewijzigd werden door een brand in een recyclagebedrijf in de buurt, in. Stefan Küng was de enige niet-sprinter vooraan, maar de Zwitser geraakte niet weg en dus werd er in Wevelgem gesprint om de overwinning. Van Hooydonck hield het tempo hoog, Wout van Aert maakte het vervolgens meesterlijk af. De 26-jarige kempenzoon hield twee Italianen achter zich: Giacomo Nizzolo werd tweede, Matteo Trentin derde.

Voor Van Aert is het al de derde zege van het seizoen na twee ritzeges in Tirreno-Adriatico. Hij werd er ook nog tweede in de eindstand, derde in Milaan-Sanremo en vierde in de Strade Bianche.

‘Hier zat ik op te wachten’

‘Het was een gevaarlijke editie met de wind’, stelde de winnaar achteraf. ‘Daar hebben we met de ploeg goed op gefocust. Op een gegeven moment scheurde het en zat ik mee in de eerste waaier. Dat was voor ons een goede situatie, en we hebben ook goed samengewerkt. We hielden altijd de controle over de koers en ik had vertrouwen in mijn sprint.’

Voor Nathan Van Hooydonck was een glansrol weggelegd als superknecht. ‘Nathan was fantastisch sterk vandaag. Ik heb hem veel moed ingepraat voor de laatste beklimming van de Kemmelberg, want ik wist dat ik hem zou nodig hebben daarna. In de finale was er zoveel rugwind dat aanvallen weinig zin had, bovendien hield Nathan het tempo hoog. Chapeau!’ Voor Van Aert is dit de eerste echte Vlaamse koers van topkaliber op zijn palmares. ‘Dit betekent heel veel. Ik heb al best veel mooie koersen gewonnen, maar in de Vlaamse klassiekers greep ik er nog telkens naast. Hier zat ik op te wachten.’

Ook Nathan van Hooydonk was uiteraard tevreden met de overwinning van zijn ploeggenoot. ‘Dit is echt fantastisch. Hier hebben we enorm hard voor getraind. Dit is de ultieme beloning. Ik had niet de indruk dat we het tot de finish gingen volhouden en dat we supersnel reden, maar het gat liep op tot bijna 2 minuten. We hebben altijd goed tempo gereden op de bergjes en dan is het moeilijk voor de anderen om terug te keren.’