Franse documentaire over seksisme gecensureerd om sportcommentator te beschermen
Foto: WireImage

Met de documentaire ‘Je ne suis pas une salope, je suis une journaliste’ klagen verschillende Franse sportjournalistes seksisme in hun vak aan. De film brengt veel teweeg in Frankrijk, zeker toen bleek dat de zender die het uitzond cruciale scènes had weggeknipt om commentator Pierre Ménès te beschermen.

Afgelopen zondag werd de documentaire van Marie Portolano ‘Je ne suis pas une salope, je suis une journaliste’ (Ik ben geen slet, ik ben een journaliste) uitgezonden op de Franse zender Canal Plus. Portolano was tot 6 maart presentatrice van het Canal Plus-sportprogramma‘Canal Sports Club’. Haar film gaat over het seksisme dat vrouwelijke sportjournalistes meemaken op professioneel vlak.

In de documentaire praten een twintigtal sportjournalisten openlijk over de beledigingen, de ongepaste opmerkingen op hun lichaam of bekwaamheid, de verkrachtingsbedreigingen en de aanrandingen die ze in hun vak hebben meegemaakt. Ze stippen aan dat de aanvallen niet enkel van onbekenden online of van mensen in het publiek komen, maar ook van hun mannelijke collega’s.

Het is de eerste keer in Frankrijk dat zoveel vrouwelijke sportjournalisten getuigen over het seksisme waarmee ze op hun werk geconfronteerd worden. Het probleem zetelt zich ook niet bij één netwerk of bij één generatie. De getuigenissen komen van vrouwen van verschillende leeftijden die gewerkt hebben bij verschillende Franse media waaronder Canal Plus, Radio France, L’Equipe en France Télévision.

Censuur

De documentaire werd uitgezonden op de zender Canal Plus, maar zondag berichtte Les Joursdat de zender de makers had verplicht twee cruciale delen uit de documentaire te knippen om Canal Plus-sportcommentator Pierre Ménès te beschermen. De kijker kreeg daarom het interview tussen Ménès en Portolano niet te zien.

De geknipte delen zomen in op twee incidenten. In 2011 gaf Ménès journaliste Isabelle Moreau bloemen tijdens de honderdste aflevering van ‘Canal Footbal Club’. Hij kuste haar daarbij vol en hard op de mond. Toen Moreau de beelden terug zag voor de documentaire, barste ze in tranen uit.

Vijf jaar later, in 2016, tilde de sportcommentator na een uitzending Portolano’s rok op voor de ogen van de hele crew en het publiek in de studio. Daarna greep hij haar ook bij haar kont.

Geconfronteerd met de incidenten, verloor Ménès zijn geduld. Hij zei dat Moreau haar gevoelens anno 2021 laat leiden door een wereld na #MeToo. Het incident met Portolano kan hij zich naar eigen zeggen niet meer herinneren. Hij voegde daar wel aan toe dat hij niet begreep waarom ze zich vernederd zou gevoeld hebben. ‘Het spijt me, maar je moet mensen nemen zoals ze zijn. Als je een meisje niet meer mag plagen omdat ze een meisje is, dan wordt het ondraaglijk’, stelde hij.

De Franse minister van Burgerschap Marlène Schiappa reageerde al op die uitspraak: ‘Als hij daarmee bedoelt dat het in 2021 niet langer toegelaten is om vrouwen aan te randen, heel goed. Er is geen reden om collega’s aan te randen, ook niet als je een bekende journalist bent.’

Nadat bekend geraakte dat deze scènes geknipt werden, begon op sociale media al snel een andere videoclip van Ménès de ronde te doen, al dan niet vergezeld door #BalanceTonPorc (de Franse equivalent van #MeToo) of #PierreMenesOut. In de clip kust hij columniste Francesca Antoniotti vol op de mond. Het voorval is te zien in de zevende clip in onderstaande Instagrampost. Die post doet het ook goed op de Franse sociale media. De Belgische zangeres Angèle reageerde onder het bericht met ‘Insoutenable’ of ‘Onverdragelijk’.