Vincent Kompany openhartig over crisis bij Anderlecht: ‘Ik ben niet onaantastbaar’
Vincent Kompany: ‘We moeten de Mont Ventoux beklimmen en zitten nu op de hoogte van Baraque de Fraiture.’ Foto: BELGA

Anderlecht staat voor een cruciale wedstrijd tegen Standard. Na de 10 op 27 en twee lamentabele matchen, kreeg ook trainer Vincent Kompany voor het eerst kritiek. Op zijn persconferentie maakte de coach wel een serene indruk en ontweek hij geen enkele vraag. ‘Ik wist dat dit geen verhaal van glorie op korte termijn zou worden.’

Vincent Kompany had het aangekondigd na het 0-2 verliest tegen Kortrijk. ‘Schrijf maar jullie analyses. Ik begrijp hoe deze sport in elkaar zit, ik moet incasseren’, zei hij op de persconferentie achteraf. ‘Straks zit ik hier opnieuw met dezelfde motivatie.’ Bij enkele media klonk het dat eender welke andere coach bij Anderlecht zwaar onder vuur zou liggen, maar niet de coach die Vincent Kompany heet.

Begrijp je dat dat gezegd wordt op basis van je naam?

‘Ik kan de perceptie niet tegenspreken. Ik kan alleen zeggen: het is niet de naam Vincent Kompany die Anderlecht iets kan bijbrengen, maar wel mijn werk als coach. Het feit dat ik dag en nacht bezig ben met deze ploeg, dat ik geloof in deze groep... Ik ben blij dat ik als coach in deze positie zit. Ik heb verantwoordelijkheid gevraagd en die gekregen. Een privilege? Op basis van hoe ik ben opgegroeid en waar ik vandaan kom, ga ik me daar niet voor excuseren. Ik ben niet meer of minder dan een ander.’

Je kreeg voor het eerst wel echt kritiek als coach.

‘Ik ben nul procent bezig met mijn eigen positie. De twee laatste matchen waren slecht. Het is mijn taak om oplossingen te zoeken, maar ik zie op training jongens die alles voor mij geven. Moest ik iets anders zien, zou ik me meer zorgen maken. Het klopt dat we de jongste twee matchen geen kansen creëren, maar dat is geen trend van de laatste vijftien duels. Het is eerder te wijten aan een mindere vorm dan aan niet kunnen. We staken er veel tijd in om de jongens te helpen.’

Doet bepaalde kritiek jou pijn, raakt je dat?

‘Ik probeer daar geen energie in te steken. Pas op, ik heb respect voor jullie opinies, maar ik heb daar geen controle over. Hoe kan het me helpen? Dan steek ik liever mijn energie in wat ik wel in de hand heb: in die spelersgroep waar ik zo graag mee werk. Toen ik in dit verhaal stapte, wist ik dat er hier geen glorie te rapen viel op korte termijn. Jullie kennen allemaal de situatie van de club. Het is knokken. We moeten de Mont Ventoux beklimmen en zitten nu op de hoogte van Baraque de Fraiture.’

Het bestuur vindt wel dat deze kern Play-off 1 moet halen.

‘De sfeer rond de club is misschien gecrispeerd, intern is er veel meer rust dan veel mensen denken. Ons seizoen is extreem. Ik geef toe: onze slechtste prestaties zijn bij de slechtste die hier in vele jaren zijn vertoond, maar onze beste prestaties zijn ook bij de beste die hier in vele jaren zijn vertoond. Er zit geen constante in. Dat moeten we aanpakken.’

Is dit de meest gecompliceerde tijd in je carrière als coach?

‘Ik ben nog altijd blij met de manier waarop ik hier zit. Ik zit hier niet met een verzuurd gezicht mezelf te verdedigen en te roepen. Ik leer mezelf kennen. Het moeilijkste aspect is het samenbrengen van de verwachtingen en de realiteit van de dag bij Anderlecht. Ik kan hier stellen dat we kampioen gaan worden en de beste gaan zijn, maar dan lachen jullie allemaal achter jullie mondmasker. Over drie weken kunnen jullie me daar dan op pakken, want dat is niet de waarheid. Tegelijkertijd kan ik hier ook niet temperen. Bij Anderlecht moet je winnen met mooi voetbal. Dus dat zeg ik dan ook: we moeten winnen en als dat niet lukt, pareer ik de kritiek.’

Toen je arriveerde was je onaantastbaar bij de supporters. Nu beginnen sommigen ook te morren. Je bent weer menselijk.

‘Niemand is onaantastbaar. Ik ben altijd menselijk geweest, anders zat ik hier niet met jullie te praten. Aan de perceptie kan ik niets doen, maar sommigen onder jullie kennen me al van toen ik zeventien jaar was. Ik ben nog altijd dezelfde: een mening over alles, maar met respect voor iedereen.’

Vind je dat je foute keuzes maakte tegen Kortrijk? Lissens in plaats van Miazga, geen Amuzu? De spelers begrepen dat ook niet.

‘Mijn groep en ik leven heel erg samen. Kwalitatief zit alles heel dicht bij elkaar. Als ik dan keuzes maak is dat op basis van de trainingen en de mening die ik daar vorm. Mijn deur staat wel altijd open om zaken te bespreken. Wat ik vooral verwacht is een goeie ingesteldheid van mijn jongens. Ik verwacht geen perfectie in hun passing. Ik ben geen coach die vindt dat hij zelf op een hoger niveau heeft gespeeld en zich dan afvraagt waarom de spelers niet op dat niveau presteren. Ze moeten wel met lef voetballen.’

Na de 0-0 tegen Cercle verwachtte je al een reactie. Die bleef uit. Komt die er nu op Standard?

‘Om eerlijk te zijn: ik vond het een buitengewone week op training. Ik was in de wolken met de reactie, maar ik besef ook dat dat nul komma nul waarde heeft tot de dag van de wedstrijd. Alle debatten moeten geregeld worden op het veld. Van de eerste tot de 90ste minuut. Toen ik aan de spelers vroeg of ze wisten wat er fout liep de voorbije weken, konden ze dat wel uitleggen.’

Wordt het een wedstrijd van de angst? Voor Standard is het ook van moeten?

‘De heenmatch eindigde op 0-0 en toen waren beide teams verliezers. Angst mag niet bestaan in die match. Als ik nog speler zou zijn, zou ik vol enthousiasme naar die match toeleven. Dat enthousiasme probeer ik nu over te zetten op mijn groep. Ze begrijpen het. Wij zijn een team dat niet moet rekenen, maar vol overgave moet voetballen.’

Zou je tevreden zijn met een punt op Sclessin?

‘Komaan, dan moet er zelfs niet meer over mijn rol gesproken worden. Dan kan ik meteen naar huis gaan. Ik zit al bij deze club sinds ik zes jaar ben. Dan weet je dat er maar één ding telt: winnen.’