Ook de regering beseft dat een koolstoftaks een optie is
(Haven Antwerpen) Foto: Jonas Roosens

De invoering van een CO2-taks is bespreekbaar. Dat zei staatssecretaris voor Begroting Eva De Bleeker (Open VLD) in Terzake vrijdag. Ook de Nationale Bank pleit voor zo’n taks.

De Bleeker is gewonnen voor een groenere fiscaliteit en daarin kan een koolstoftaks natuurlijk een rol spelen, zegt ze. Dat de fiscaliteit moet worden hervormd, staat trouwens in het regeerakkoord.

Door een koolstoftaks worden fossiele brandstoffen zoals olie en gas duurder. Finland pionierde al in 1990 met een CO2-taks. Dit jaar gingen ook Nederland, Duitsland en Oostenrijk overstag. Zweden spant de kroon met een belasting van 108,81 euro per ton CO2, ­gevolgd door Zwitserland en Litouwen, met beide 90 euro per ton, maar ook Polen heft een (kleine) taks op koolstof. Ons land blijft voorlopig achter

Eerder stond onze federale regering nochtans op de rem toen zo’n koolstoftaks geopperd werd. Toen federaal minister van Klimaat Zakia Khattabi (Ecolo) in haar beleidsverklaring aankondigde ‘onmiddellijk’ werk te willen maken van een koolstoftaks, werd ze even snel teruggefloten door haar coalitiepartners. En ook de Vlaamse regering begroef het idee kort na haar aantreden in 2019.

Opvallend: ook de Nationale Bank pleitte eerder deze week voor een koolstoftaks. ‘Ons land ligt uit koers om zijn klimaatdoelstellingen te halen, en een koolstoftaks is onmisbaar als we het schip willen keren’, zo luidde de boodschap van Pierre Wunsch, de gouverneur van de Nationale Bank.

Als de opbrengst van een koolstoftaks ­terugvloeit naar de betalers, hoeft ze – in ­theorie althans – niets te kosten, terwijl er toch een prijsprikkel voor groener gedrag komt. Maar in de praktijk dreigen vooral de meest kwetsbaren te betalen. Ze leven doorgaans in de minst geïsoleerde huizen of rijden met de meest vervuilende wagens. Het maakt dat het verzet tegen zo’n belasting zowel van rechts als links komt.

Een tweede argument tegen een koolstoftaks komt voort uit de vrees dat de Belgische bedrijven uit de markt worden geprijsd. Maar als zo’n taks internationaal wordt ­geharmoniseerd, schept ze juist duidelijkheid en investeringszekerheid voor multinationals, weet het bedrijfsleven. Het verklaart waarom ook captains of industry als Thomas Leysen ­(Umicore) en ­Gérard Mestrallet (ex-Engie), of werkgeverskoepels als Unizo, VBO en Agoria zich achter een koolstofheffing scharen.