Lamkel Zé bezorgt Antwerp duurbevochten zege tegen Cercle Brugge

De scenarioschrijver op de Bosuil is wel een héle straffe. Het was ongelofelijk. Didier Lamkel Zé (24) stond tegen de rode lantaarn meteen in de basis en bezorgde zijn ploeg in de slotfase nog de zege ook. Al werd niet iedereen daar even vrolijk van.

De snelste voetballer ter wereld: enig idee? U denkt wellicht aan Aubemeyang of Mbappé. Op FIFA 2021 is het dan weer Adama Traoré. Maar wij zijn er zeker van: de aller-allersnelste is Lamkel Zé. Geen speler die zo snel een totaal uitzichtloze situatie kan ombuigen in een basisplaats.

Amper een week nadat hij in Anderlecht-shirt naar het stadion kwam en uitgespuwd werd door ploegmaats en supporters, schoof hij vorige vrijdag alweer aan de ontbijttafel van de A-kern aan, alsof er niets was gebeurd. Maandag trainde hij – voor het eerst in drie maanden – met de groep. En gisteravond stond hij dus gewoon in de line-up.

Toegegeven: Vercauteren had het zo niet voorzien. Maar ze vielen plots als vliegen. Haroun (geblesseerd) en Hongla (geschorst) waren al onbeschikbaar. Refaelov en Mbokani bleken de voorbije dagen niet topfit – zij mikken op zaterdag. En toen de uitslagen van de coronatests gistermiddag binnenkwamen, mochten ook nog Gélin en Miyoshi geschrapt. Vooral veel offensief geweld dat ontbrak en dus was het tijd voor het enfant terrible. ‘Er bleven weinig opties over’, aldus Vercauteren. Nou ja. Benson, Benavente, Nsimba en Mbenza zullen er anders over denken.

De snelste voetballer ter wereld: enig idee? U denkt wellicht aan Aubemeyang of Mbappé. Op FIFA 2021 is het dan weer Adama Traoré. Maar wij zijn er zeker van: de aller-allersnelste is Lamkel Zé. Geen speler die zo snel een totaal uitzichtloze situatie kan ombuigen in een basisplaats.

Amper een week nadat hij in Anderlecht-shirt naar het stadion kwam en uitgespuwd werd door ploegmaats en supporters, schoof hij vorige vrijdag alweer aan de ontbijttafel van de A-kern aan, alsof er niets was gebeurd. Maandag trainde hij – voor het eerst in drie maanden – met de groep. En gisteravond stond hij dus gewoon in de line-up.

Toegegeven: Vercauteren had het zo niet voorzien. Maar ze vielen plots als vliegen. Haroun (geblesseerd) en Hongla (geschorst) waren al onbeschikbaar. Refaelov en Mbokani bleken de voorbije dagen niet topfit – zij mikken op zaterdag. En toen de uitslagen van de coronatests gistermiddag binnenkwamen, mochten ook nog Gélin en Miyoshi geschrapt. Vooral veel offensief geweld dat ontbrak en dus was het tijd voor het enfant terrible. ‘Er bleven weinig opties over’, aldus Vercauteren. Nou ja. Benson, Benavente, Nsimba en Mbenza zullen er anders over denken.

Blauw op de Bosuil

Met wat meer blauw rond de Bosuil dan gewoonlijk – het blauw van sirenes en uniformen, de politie stond uit vrees voor farse fans paraat – mocht Lamkel Zé bewijzen dat hij het scoren niet verleerd is, al wisten we dat al van zijn potjes met de tweede ploeg. Hij was de diepe spits van dienst en kwam daardoor vrij veel in beeld, maar veel kon hij aanvankelijk niet creëren. Het belangrijkste was dat de hij kalm bleef – behalve op het half uur, toen hij even protesteerde en Boucaut hem kort hield.

Hij was niet de enige bij Antwerp die moeite had om in de match te komen. Er stond een onuitgegeven ploeg op het veld, met Boya die zijn eerste basisplaats kreeg en Birger Verstraete die voor het eerst sinds 1 november speelde. Het was eraan te zien dat de automatismen ontbraken, want de rode lantaarn – die met een 1 op 27 niet zo heel goed bezig – werd eigenlijk nooit uit verband gespeeld. Amper één keer was de thuisploeg voor rust gevaarlijk. Nadat Didillon onder een corner ging, dacht Gerkens de bal te kunnen binnentikken. Spijtig genoeg voor hem smeet ploegmaat Seck zich op de lijn nog voor de bal – per ongeluk natuurlijk. Geen goal dus – ook niet aande overkant, waar Beiranvand amper een bal zag – en dus gingen we na een saaie eerste helft rusten met 0-0. Met LZ7 hadden we nochtans op spektakel gehoopt.

Misschien in de tweede helft dan? Hij had het wel voor ogen, dat spektakel, want hij mocht de aftrap geven en trapte… richting doel. Kilometers naast weliswaar. De eerste kans was ook voor de Kameroener, die plots alleen op de keeper mocht afgaan, hem omspeelde, maar over trapte. Misschien maar goed dat de lijnrechter nog vlagde voor buitenspel.

Zoveel afval

Stilaan vroegen we ons ook wel af of Cercle nog iets van plan was. Oké, op het veld van Antwerp moet een degradatiekandidaat misschien zijn punten niet rapen, maar toch. Het won de heenmatch wel met 2-1. Het mocht wat meer zijn. Niet dat hij de ploeg de laatste tijd nog veel bijbracht, maar een individuele actie van Kylian Hazard – verbannen naar de B-kern – had de wedstrijd wel kunnen gebruiken. Iets na het uur dan toch gevaar, toen Hotic richting doel trapte. Zijn schot week af en hobbelde maar net naast.

Vercauteren wisselde van backs – Buta en Juklerod kwamen erop –, maar nog niet van offensieve pionnen. Nochtans maakten Gerkens, Ampomah en Lamkel Zé niks klaar. Boya probeerde het dan maar eens van ver en bijna vloog de bal nog enig mooi binnen ook. Maar was dat dan verdiend geweest? Niet echt. Een match met zoveel afval, met zoveel slechte passes, verdient eigenlijk geen winnaar. Maar een winnaar kwam er toch. Twee keer raden wie alsnog de matchwinnaar werd. Een inspeelpass van Seck werd door Boya gedevieerd tot bij niemand minder dan Lamkel Zé. Hij schoof de bal voorbij Didillon in doel en bezorgde de Great Old de zege.

Het is raar om te zeggen, maar niet iedereen werd er even vrolijk van. Amper een handvol spelers kwam met hem vieren, De Laet keerde zich zelfs gewoon om. We begrijpen hem zeker wel. Want als je zag hoe Lamkel Zé het doelpunt vierde – het truitje ging uit en hij gebaarde richting de camera dat men moet zwijgen – , vrezen we dat hij het nog altijd niet helemaal heeft begrepen.