REACTIES. Ploegmaats vieren zege in Tabor, Wout van Aert reed hele koers op zijn limiet: “Om te winnen moet er nog wat bij, hoor”
Foto: BELGA

“Dit is echt wel een wedstrijd die me enorm goed ligt”, verklaarde Michael Vanthourenhout nadat hij zondag in Tabor zijn derde zege van het seizoen geboekt had. “Al van bij de start wist ik dat ik redelijk in orde was. En dan was het wachten. De passage aan de balken moest ik uitspelen. Daar kon ik telkens twee à drie seconden winnen, of even uitrusten en dat kon het verschil maken.”

Vanthourenhout reed weg bij zijn tegenstanders in de vierde ronde. “Ik moest het proberen. Soete en Van Kessel zaten tweede en derde, Wout van Aert zat redelijk ver, dus toen moest ik het wel proberen en mijn slag slaan. Toon kreeg daarna het gat niet dicht en toen ik 15 seconden had, was het simpel: op de zware stroken moest ik stampen, op de andere wat proberen recupereren.”

Alleen Eli Iserbyt wist nog de oversteek te maken in de voorlaatste ronde. “Dat sloeg me ergens wel op mijn benen. Ik was even mijn ritme kwijt. Ik nam nog de kop, maar ik kreeg het gevoel dat het beste er af was en besliste daarna een halve ronde in het wiel te zitten en dat deed wel deugd. Op die manier kon ik in de laatste ronde nog eens voluit gaan, wat nodig was om Van Aert af te houden. Dus dat Iserbyt terugkwam, was misschien wel mijn geluk en zo win ik misschien wel de cross. We hebben met twee de perfecte cross gereden.”

“De conditie is heel goed momenteel, mentaal sta ik ook wel sterk. Vorige week win ik de Superprestige, een wedstrijd van hoog niveau en dat geeft toch wel vertrouwen, als je weet dat je daar kan winnen. kan het in andere crossen ook lukken. En zeker hier in Tabor, een parcours dat me honderd procent ligt, nu misschien nog wel meer dan andere jaren, want er waren nog minder recuperatiestroken. Ik ben nu ook de leider in het klassement. Dat is wel fijn. Nu mag ik die trui aantrekken in Namen. Die wedstrijd ligt me iets minder, maar met die trui krijg ik misschien een boost.”

Iserbyt kan leven met de tweede plaats: “Hij was de beste”

Geen twee op twee dus voor Eli Iserbyt. “Dit is een verdiende zege voor Michael, hij was de beste”, erkende de Europese kampioen.

Iserbyt zat driekwart van de wedstrijd in een zetel met ploegmaat Vanthourenhout voorop en ging uiteindelijk zelf zijn kans in het slot. “Toen ik een gaatje had op Toon Aerts, ging ik vol door”, vertelde hij. “Eens het gaatje was gedicht kon ik even op adem komen, maar winnen zat er niet in. Het beste was er toen bij mij af, Michael was de betere, vooral op de stukken bergop reed hij enorm hard en ook op de balken was hij telkens beter.”

Iserbyt zag geen graten in zijn achtervolgingswerk op zijn eigen ploegmaat. “Dat is simpel, hé. Als je vijf meter hebt, dan ga je. En als het niet lukt, dan stop je weer. Ik ben het ook aan die trui (Europees kampioen) verplicht om door te rijden.”

“Een super weekend”, vatte hij nog samen, “Michael wint hier, zaterdag deed ik dat. We hebben nu allebei een trui (Europees voor Iserbyt, de wereldbekertrui voor Vanthourenhout). We zijn aan een mooie reeks bezig. Ik ben ook blij voor Michael. Hij heeft de voorbije jaren al heel veel voor de ploeg gedaan en nu maakt hij het zelf af, dat moet fijn zijn voor hem.”

Iserbyt keert nu huiswaarts met het vliegtuig met de andere Belgen. “De verplaatsing verliep heel goed met die privéjet. Gisteren waren we om 20u30 al in het hotel, was er nog massage en konden we vroeg in bed. Het was uitstekend geregeld. Ook vanavond gaat het snel. Ik denk dat ik om 20u30 al in mijn zetel zal kunnen zitten.”

Van Aert opnieuw derde: “Reed hele tijd op mijn limiet”

Net als zaterdag in Kortrijk, moest Wout van Aert vrede nemen met de derde plaats. “Ik reed de hele koers op mijn limiet”, gaf hij na afloop mee.

“Ik vertrok op de derde startrij, maar kon wel snel opschuiven. Alleen kwam ik daarna precies niet meer op ‘mijn effen’, ik heb eigenlijk de hele koers op mijn limiet gezeten.”

Toen Vanthourenhout zijn versnelling plaatste zat Van Aert te ver en daarna slaagde hij er niet meer in om het kloofje te dichten, ook met Toon Aerts kwam hij geen stap dichter. Finaal reed ook nog Iserbyt bij hen weg. Uiteindelijk wist hij nog een derde plaats uit de brand te slepen. “Op het einde komt er dan een beetje inhoud en volharding naar boven”, lachte hij. “Zo ben ik alsnog op het podium geraakt, maar het was niet met overschot zoals gisteren. Om te winnen moet er nog wat bij hoor, dat is normaal. Dit resultaat was meer op karakter, het was echt knokken, maar ik ben blij met deze derde plaats.”

Volgende week rijdt Van Aert de Superprestige in Boom. Daarna trekt hij op stage met Jumbo-Visma en komt hij in het veld pas opnieuw in actie in de cross van Herentals op 23 december. Dat voor een eerste duel met Mathieu van der Poel.