camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

recensie JAZZ

Gelukkig speelt Fred Hersch geen trombone

woensdag 25 november 2020 om 3.25 uur

Fred Hersch vroeg zijn echtgenoot Scott beleefd om op hun New Yorkse flat te passen en trok naar hun buitenverblijf in Pennsylvania om daar achter de Steinway deze intieme solopianoplaat op te nemen. ‘Gelukkig ben ik geen trombonist’, schrijft Hersch in de hoestekst, dat had het net iets moeilijker gemaakt om helemaal alleen muziek te maken tijdens de pandemie. Op het menu vooral covers, vaak van songs die Hersch in zijn jeugd leerde kennen. Zoals ‘Wichita lineman’, dat hem zo had geraakt in de versie van countryster Glen Campbell. Of ‘All I want’, uit Joni Mitchells iconische plaat Blue. Hersch laat zijn eigen stuk ‘West Virginia Rose’ mooi overlopen in de folksong ‘The water is wide’ en herneemt ook ‘Sarabande’, een van zijn mooiste composities. Ook ‘Solitude’ van Duke Ellington krijgt een voor deze tijd passende ingetogen lezing. Hier en daar klinkt wat ragtime door: in ‘After you’ve gone’ en in ‘When I’m sixty-four’ (The Beatles) – Hersch nam het op toen hij nog net 64 was. Mooi! (pdb)

De podcasts van De Standaard