“Als Nederlandstalige leerkracht in Brussel word je heel goed ondersteund”
Foto: Lies Willaert

HSBS De Droomboom is een Nederlandstalige kleuter- en lagere school in Laken. In een rustige, groene buurt bij station Bockstael geven 30 leerkrachten er les aan 168 leerlingen en 140 kleuters. Verrassend: bijna het voltallige leerkrachtenkorps pendelt elke dag op en neer vanuit Vlaanderen. “Nieuwe leerkrachten willen eerst weten hoe ze hier met de auto raken, maar al snel zien de meesten de voordelen van het openbaar vervoer of de fiets.” In Vlaanderen les geven? “Liever Brussel!”

Alison Puttemans geeft les in het vierde leerjaar en staat samen met een collega voor een klas van 25 kinderen. “Samen lesgeven maakt het makkelijker”, zegt de jonge juf. “Ik ben zes jaar leerkracht in de Droomboom. Daarvoor gaf ik les in Wemmel, een tweetalige faciliteitengemeente. Naar Brussel was de stap vlot gezet omdat ik er zelf school gelopen heb. Ik hou wel van de culturele diversiteit hier. Ik ben Nederlandstalig opgegroeid. Op de Droomboom zijn de meeste kinderen ‘Franstalig’, maar toch is de voertaal Nederlands – al helpt het dat je een paar woorden Frans kent. Maar wie op dat vlak minder sterk in zijn schoenen staat, helpen we graag als collega’s onder elkaar.”

Goed bereikbaar

Directrice Christine Sterckx leidt de Droomboom al 12 jaar. “Noem me maar eerder een duizendpoot”, lacht ze terwijl ze een onderhoudstechnieker aanwijzingen geeft over een kapotte TL-buis. Jarenlang was Christine zelf leerkracht en ook schooldirecteur in Molenbeek. “Toch woon ik nog altijd in Londerzeel”, vertelt ze. “Ik pendel elke dag met de fiets naar school, 17 kilometer enkele rit. Goed te doen, behalve als er natte bladeren liggen. Maar voorbij Meise ligt er een prima fietsostrade.” Alison Puttemans komt zelfs elke dag met de trein vanuit Landen: een uur pendelen. “De verbinding is prima. Je raakt vlot met de metro vanuit het noordstation in Bockstael. Dat is trouwens ook een treinhalte. Veel collega’s komen van nog verder. Ik gebruik mijn pendeltijd om nog wat te werken, zodat ik thuis meer quality time overhoud.” Alison is niet op zoek naar een job dichter bij huis. “Ook al heb ik binnenkort twee kindjes, de voldoening van de job in Brussel is me de verplaatsing waard. In de Droomboom kan je echt een verschil maken.”

Ontdek net als Alison de voordelen van een job als leerkracht in het Brusselse! »

Veel ondersteuning

Daar heeft de omkadering door Stad Brussel ook veel mee te maken, vinden Christine en Alison. “De jongste jaren hebben we vooruitgang gemaakt op ICT-vlak. Elke klas heeft een smartboard, iPads en laptops… we krijgen wat we nodig hebben. Onze leerlingen mogen ook gratis zwemmen en hebben recht op een gratis metroabonnement. Ze krijgen ook een busbudget van de stad. Ook op het vlak van cultuuruitstappen worden we goed bedeeld. Onze leerlingen komen niet veel buiten, dus wat je doet is veel sneller ‘wauw’ voor hen dan voor Vlaamse kinderen. Gewoon bij het voorlezen van een boek hangen ze echt aan je lippen. Eens de trein nemen, is een heuse attractie. Daarmee maken we in Brussel echt het verschil voor hen, want we willen echt hun horizon verbreden, hen een veilig gevoel geven en werken aan verbinding. Zoals alle Nederlandstalige Brusselse scholen doen.”

Veel zorg nodig

De multiculturele omgeving vergt wel veel energie van het onderwijzend personeel. “We bepalen met alle collega’s samen ook een visie voor de school. Wat er voor De Droomboom uitkwam is de grote zorgnood, dus hebben we veel zorguren ingepland, voor alle leerjaren. Er komen zelfs externe zorgleraren bijspringen.” Inzetten op sociale vaardigheden is essentieel, benadrukt de directrice. “We maken vorderingen. De zorgcoördinator heeft een cursus Life Space Crisis Intervention (LSCI) gevolgd, een gespreksmethodiek die kinderen geruststelt. Omdat ze vaak niet zo mondig zijn, grijpen ze snel naar het fysieke om zich te uiten. Ik vraag ook aan zorgmedewerkers dat ze zich hier voor minstens drie jaar engageren, anders kan je geen veranderproces op gang brengen. Ik ben keitrots op ons zorgteam. Dankzij hen zijn we een zorgschool met een warm hart.”

99% blijft in Nederlandstalig onderwijs

Is de taalhandicap niet frustrerend? Alison Puttemans: “De eindtermen en de leerplandoelen zijn net als de zorgnood pittig. Maar ons schoolteam hangt echt goed samen. We maken samen ook actieplannen en focuspunten op. We raken altijd wel waar we moeten geraken.” Christine Sterckx: “In Brussel is natuurlijk de omgevingstaal van onze leerlingen niet het Nederlands. Dat is een bijkomende uitdaging. In Mechelen of in Antwerpen hoor je allochtone ouders Nederlands praten met hun kind. Dat hoor je bij ons amper. Wat ze bij ons oppikken, blijft hoe dan ook schoolnederlands. Toch stromen ze bijna allemaal door naar het Nederlandstalig secundair – én we zien er heel veel goede resultaten.”

Leerkracht in Brussel: mooie balans

Is er geen extra premie als Nederlandstalige leerkracht in Brussel, toch zijn er mooie incentives. Alison bespaart dankzij haar vervoersonkostenvergoeding en de fietsvergoeding van de stad tikt aan voor Christine: 23 cent per kilometer is veel hoger dan het wettelijke tarief. “Iedere leerkracht kan ook gratis in alle Iris-ziekenhuizen terecht.” Als je gemotiveerd bent door Brussel, zijn dat mooie extraatjes. Maar is het wel veilig als vrouw alleen op straat? “Ik werk nu zes jaar in Brussel en ik heb nog nooit iets naars meegemaakt”, zegt Alison. “Ja: de metro kan al eens vol zitten en zweterig zijn. Maar laat het je niet tegenhouden. Bovendien kunnen enkele jaren Brusselse onderwijservaring ook je carrière elders boosten. Al besef je Vlaanderen misschien wel snel dat je liever in Brussel lesgeeft”, besluit ze vrolijk.

Ben je een Nederlandstalige leerkracht? Bij de Stad Brussel ben je zeer welkom! Ontdek hier de mogelijkheden »