Radiopresentatrice Lutgart Simoens overleden
Foto: BELGA

Veertig jaar was Lutgart Simoens een van de bekendste radiostemmen van Vlaanderen. Ze overleed zondag op 92-jarige leeftijd.

Lutgart Simoens zal wel altijd geassocieerd worden met Vragen staat vrij, het verzoekprogramma dat ze van 1969 tot haar pensioen in 1993 presenteerde. Maar in de veertig jaar dat ze voor BRT2 werkte, deed ze veel meer.

Zo presenteerde ze Toppers voor tieners, een van de weinige programma’s waar in de jaren zestig Engelstalige pop en rock te horen was. Voor dat programma interviewde ze onder meer Mick Jagger, Fats Domino en Cliff Richard. Van 1975 tot 1990 presenteerde ze met Etienne Smet Platenpoets. Daarin had ze in 1984 een interview met koningin Fabiola, het enige dat die ooit gaf.

Simoens werd in 1928 geboren in een West-Vlaams gezin met brede culturele interesses. Maar toen hun huis in Kortrijk in 1944 werd gebombardeerd, was er geen geld om Lutgart te laten studeren. Ze slaagde in een examen voor het Nationaal Instituut voor de Radio-Omroep, de voorloper van de VRT, en kon aan de slag bij Omroep Kortrijk, later ook in het Flageygebouw in Brussel. Toen ze met een Antwerpenaar trouwde, stapte ze over naar Omroep Antwerpen. Het stel kreeg vijf kinderen, maar Simoens bleef altijd werken.

Luisterend oor

Luisteraars stuurden vaak heel persoonlijke ontboezemingen naar Vragen staat vrij, waaruit ze soms voorlas. Maar de bijnaam ‘Engel van Vlaanderen’, die de Nederlandse dj Frits Spits haar gaf, vond ze maar niets. ‘Ik heb niets met wierook.’

Uit een enquête in 2014, elf jaar na haar pensioen, kwam Simoens als populairste radiostem uit de bus. Dat pensioen was in mineur begonnen, omdat ze op korte tijd een kleinkind en haar echtgenoot verloor. Ze verloor er lange tijd haar levenslust door, getuigde ze later. Simoens ging taboes niet uit de weg. In een interview met Knack vorig jaar pleitte ze bijvoorbeeld voor een soepeler euthanasiewetgeving: ‘Je moet euthanasie kunnen aanvragen als je het gevoel hebt dat je leven voltooid is.’ Niet dat ze daar zelf behoefte aan had, voegde ze er toen aan toe. Maar Vragen staat vrij had haar een diep inzicht gegeven in mensenlevens. ‘Ik lees geen romans meer, omdat ik er in die 23 jaar duizenden heb gelezen.’