Jürgen Roelandts stopt met wielrennen
Foto: Photo News

Jürgen Roelandts hangt met onmiddellijke ingang zijn fiets aan de wilgen. Dat heeft de 35-jarige renner van Movistar donderdag bekendgemaakt. Roelandts zou zondag nog de Ronde van Vlaanderen en komende woensdag de Driedaagse van De Panne moeten rijden, maar een val in de Binckbank Tour besliste daar anders over.

Roelandts werd in 2008 onverwacht Belgisch kampioen en reed van 2008 tot 2017 voor de Lotto-ploeg. Hij behaalde podiumplaatsen in E3 Harelbeke (2011), de Ronde van Vlaanderen (2013) en Milaan-Sanremo (2016). In 2018 stapte hij over naar BMC, de afgelopen twee jaar reed hij in dienst van het Spaanse Movistar.

‘Nu we bij de laatste weken van het wielerseizoen komen, wil ik jullie alles vertellen over mijn afscheid van het profwielrennen aan het einde van het jaar’, zegt Roelandts op de website van Movistar. ‘Ik heb nog niet kunnen herstellen van een schouderblessure die ik opliep bij een val tijdens de BinckBank Tour en helaas zal ik de rest van het seizoen niet meer kunnen koersen.’

‘Het was een moeilijke beslissing, vooral omdat wielrennen altijd een fundamenteel onderdeel van mijn leven is geweest. Ik begon met fietsen toen ik 12 jaar oud was, dus ik heb 24 jaar aan deze sport gewijd. Helaas en door de omstandigheden en talloze blessures kan ik niet meer op het hoogste niveau meedoen, of in ieder geval op het niveau dat ik zou willen zijn. Ik denk dat ik nog steeds fit genoeg ben om te blijven racen in de WorldTour, maar koersen en trainen met pijn, dag in dag uit, is echt zwaar, zowel fysiek als mentaal.’

‘Ik ben in ieder geval trots op alles wat ik tijdens mijn carrière heb bereikt. Ik heb geracet voor de beste teams ter wereld, heb mogen meedoen aan de mooiste races die er zijn en heb genoten van de competitie op het hoogste niveau. Ik was nationaal kampioen - mijn eerste overwinning-, ik kwam op het podium van enkel klassiekers die ik het leukst vind -zoals de Ronde van Vlaanderen of Milaan-San Remo - en ik ben er trots op dat ik in de top-5 of de top-10 van het WK en zelfs de Olympische Spelen ben geraakt.

‘Er zijn veel mensen die ik wil bedanken: mijn familie, mijn vrienden, mijn teamgenoten, al het personeel met wie ik bij de teams heb gewerkt (ze zijn allemaal als familie en vrienden voor mij), fans, organisatoren … Maar ik wil vooral niet vergeten dat mijn vrouw, Agnes, altijd aan mijn zijde stond, en ook mijn ouders en mijn zus, die me in deze 24 jaar als coureur hebben gesteund. Ik wil echt meer tijd met hen en mijn zoon Arton doorbrengen, wat tot nu toe niet mogelijk was.’

‘Ik kijk ook uit naar de toekomst, een nieuw hoofdstuk in mijn professionele leven. Ik waardeer alle uitingen van steun enorm en ik heb grote hoop voor wat er de komende jaren gaat komen.’