Boete voor activist die aandacht vraagt voor Afrikaanse roofkunst in westerse musea
Foto: AP

De voorbije maanden probeerde Emery Mwazulu Diyabanza verscheidene keren om Afrikaanse kunst die in westerse musea tentoongesteld staat, weg te halen. Hij protesteert daarmee tegen de culturele leegroof van Afrika. Voor zijn poging om in juni een grafmonument uit Tsjaad weg te halen uit het Parijse Musée du quai Branly werd hij woensdag veroordeeld tot een boete van 1.000 euro.

Oorspronkelijk werd Mwazulu vervolgd voor ‘poging tot diefstal’, maar uiteindelijk veroordeelde de correctionele rechtbank hem voor diefstal met verzwarende omstandigheden. De activist kondigde al aan in beroep te zullen gaan.

Zijn advocaten noemden de beslissing ‘teleurstellend’. ‘Militanten voor een politieke zaak worden hierdoor behandeld als doodgewone profiteurs’, klonk het na afloop.

Vijf leden van de pan-Afrikaanse beweging Unité Dignité Courage hadden op 12 juni het beeld van zijn sokkel genomen. Mwazulu had het daarop in zijn armen genomen en riep uit ‘we brengen het beeld terug naar huis’. Volgens de rechtbankvoorzitter zijn er andere middelen om de aandacht te trekken van politiek en samenleving.

Africamuseum in Tervuren

‘We zetten onze strijd verder met alle middelen waarover we beschikken’, zei de activist na afloop. ‘We laten ons niet afschrikken.’

Enkele weken na zijn passage in Parijs nam hij een ivoren beeld mee uit een museum in Marseille, en probeerde hij hetzelfde in het Afrika Museum in het Nederlandse Berg en Dal, nabij Nijmegen. Voor de feiten in Marseille staat hij op 17 november terecht, en in Nederland moet hij zich in januari verantwoorden.

Ook in het Africamuseum in Tervuren kwam hij langs. Bij dat bezoek werd toen niets gestolen.

Vorige week nog bezocht Mwazulu, op uitnodiging van MO*, de ‘100 x Congo’-tentoonstelling in het Antwerpse MAS. In een verslag op de MO*-website omschrijft Mwazulu de expo als ‘een museum van de dekolonisatie, waar men spreekt over de herkomst en de misdaden’. Hij ziet de openheid van de curatoren om namen en daden te citeren wel als een stap richting herstel van het verleden.