Linde Merckpoel reageert op kritiek: ‘Ik ben dankbaar, maar zwanger zijn voelt niet als rozig cadeautje’

Lang niet alle reacties die Studio Brussel-gezicht Linde Merckpoel kreeg na een interview met De Standaard waren positief. Ze vertelde onder andere hoe ze het moeilijk had met dingen opgeven. ‘Sommige mensen werden er boos van. Noemden mij een verwend nest. Hoe durfde ik droevig zijn?’

‘Het klinkt erg, maar ik ben echt in de rouw geweest over wat ik allemaal dreig te moeten opgeven’, zo vertelde Merckpoel aan De Standaard. Vijf maanden zwanger is ze, en dat gaat ‘niet altijd even super’. Op Instagram schrijft ze dat er heel wat reacties op haar artikel kwamen. Niet altijd even positief, zo blijkt. ‘Sommige mensen werden er boos van. Noemden mij een verwend nest. Hoe durfde ik droevig zijn, hoe haalde ik het in mijn hoofd om te vertellen dat ik me vaak slecht voel over dat gekke lijf en dat gekke leven dat ik niet meer onder controle lijk te hebben sinds er iets in mij groeit?’

‘Ik zou dankbaar moeten zijn voor het fantastische mirakel dat mij overkomt’, schrijft ze nog aan haar 122.000 volgers. Merckpoel zegt dat ze ervan geschrokken is, maar dat ze geen spijt heeft van het interview. ‘Enerzijds omdat er een geweldig fake wuft van een roze wolk hangt rond zo’n zwangerschap. Anderzijds zie/lees/hoor ik hoeveel vrouwen wel herkennen wat ik vertel. Het doet mij veel deugd om te horen dat ik hier niet alleen in sta.’

Gevloekt, gehuild en gepanikeerd

Zwanger zijn voelt ‘echt niet als een rozig cadeautje dat in mijn schoot is geworpen’, schrijft Merckpoel nog. ‘Don’t get me wrong! Ik ben intens dankbaar dat het mij mág overkomen.’ Dat houdt niet tegen dat ze al ‘serieus gevloekt, gehuild en gepanikeerd’ heeft de laatste tijd. ‘Er komt namelijk iets gigantisch op mij af wat ik niet kan inschatten, iets wat mij schrik aanjaagt en wat heel mijn leven-zoals-ik-het-kende finaal overhoop gaat halen.’

‘Voeg daar dan nog een leuke geut hormonen aan toe en je hebt het volledige plaatje: geen roze wolk te zien en je voelt je al een mislukte moeder nog voor je het effectief bent’, schrijft Merckpoel. Maar tegelijk is ze ook dankbaar voor haar lief, haar familie, haar psycholoog en ‘haar leger fantastische vriendinnen’. ‘Sommige dagen zijn zwart, sommige wit, maar de meeste heerlijk grijs en da’s prima.’

Dit bericht bekijken op Instagram

Hoi! Ik ben doorgaans niet zo’n mega deler en veel prive´ dingen hou ik graag prive´. Maar deze week stond er een interview in De Standaard waarin ik zo eerlijk mogelijk vertel hoe het met mij en mijn 5 maand zwangere lijf gaat. Namelijk niet altijd even super. Er kwam heel wat reactie op dat artikel. Sommige mensen werden er boos van. Noemden mij een verwend nest. Hoe durfde ik droevig zijn, hoe haalde ik het in mijn hoofd om te vertellen dat ik me vaak slecht voel over dat gekke lijf en dat gekke leven dat ik niet meer onder controle lijk te hebben sinds er iets in mij groeit? Totaal respectloos voor de pijn van mensen die - na vele pogingen - niet zwanger kunnen worden. Arrogante trut. Ik zou dankbaar moeten zijn voor het fantastische mirakel dat mij overkomt. Toegegeven, ik ben er een beetje van geschrokken, maar ik vind het toch belangrijk om te vertellen hoe ik deze maanden beleef, geen spijt dus. Enerzijds omdat er een geweldig fake wuft van een roze wolk hangt rond zo'n zwangerschap. Anderzijds zie/lees/hoor ik hoeveel vrouwen we´l herkennen wat ik vertel. Het doet mij veel deugd om te horen dat ik hier niet alleen in sta. Want zwanger zijn voelt voor mij e´cht niet als rozig cadeautje dat in mijn schoot is geworpen. Don’t get me wrong! Ik ben intens dankbaar dat het mij ma´g overkomen, i count my blessings en ik verlang ernaar om mijn dochter te leren kennen in december. Ik hoop dat ze net zo gulzig in het leven mag staan als haar beide ouders, haar kleertjes liggen netjes opgeplooid, klaar in de kast. Maar ik heb ook al serieus gevloekt, gehuild en gepanikeerd de laatste tijd. Er komt namelijk iets gigantisch op mij af wat ik niet kan inschatten, iets wat mij schrik aanjaagt en wat heel mijn leven-zoals-ik-het-kende finaal overhoop gaat halen. Mensen kijken meewarig naar mij als ik het heb over mijn toekomstdromen, verre reizen en professionele ambities. (Iets waar een jonge vrouw in deze moderne wereld toch evenveel recht op heeft als elke man of vergis ik mij?) En dan denk ik: shit, wat overkomt mij hier… (Ik heb blijkbaar veel te zeggen, dus lees gerust verder in de comments)

Een bericht gedeeld door Linde Merckpoel (@lindemerckpoel) op