camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

desalniettemin

Blinde vlek

dinsdag 30 juni 2020 om 3.25 uur

Over de nieuwe canon van de Nederlandstalige ­literatuur is al veel inkt gevloeid, en toch valt er nog een stevig boompje over op te zetten. Dan heb ik het niet over de vijf jaar geleden in extremis als nummer 51 toegevoegde en nu weer afgevallen Jef Geeraerts. Wel over een vreemde kronkel in de criteria die deze canon hanteert: alleen proza, poëzie en theaterteksten mogen meedoen, geen essays, geen dagboeken en geen jeugdliteratuur: ‘Literatuur die zich nadrukkelijk voordoet als kinder- en jeugdliteratuur werd uit de selectie geweerd’, staat er expliciet. Zo’n criterium kun je alleen maar formuleren als je ervan uitgaat dat jeugd- en volwassenenliteratuur twee eilanden zijn die door ondoordringbare wateren van elkaar zijn gescheiden. Dat is een vreemde redenering, want in beide gevallen gaat het om literatuur, de ene soort geschreven voor volwassenen, de andere voor kinderen. Maar kinderen zijn geen aparte diersoort. Dus waarom de jeugd­literatuur bij voorbaat uitsluiten? Je kunt het oeuvre van schrijvers die beide genres ­beoefenen toch ook niet in tweeën splijten?

De podcasts van De Standaard