Gentse boodschappen markeren plaatsen waar vrouwen vaak worden lastiggevallen
Komt u in Gent zo’n tag tegen? Weet dan dat het een plek is waar vaak vrouwen worden lastiggevallen. Foto: if

Weinig vrouwen die geen ervaring hebben met seksuele intimidatie op openbare plaatsen. ‘Catcalling’ is vandaag nog steeds een groot probleem, zo blijkt ook uit onderzoek van Plan International België. Twee jonge vrouwen in Gent hebben een eigen manier om de problematiek aan te kaarten.

Gewapend met stencils en spuitbussen met krijtspray voeren Tine Van de Looverbosch en Patrycja Olszówka hun eigen protest tegen het zogenaamde catcalling, ofwel op straat nageroepen worden en soms zelfs opgejaagd worden. De twee jonge vrouwen, zelf al meermaals het slachtoffer van ongepaste (seksuele) opmerkingen in het openbaar, vroegen via hun sociale media naar de plaatsen waar veel vrouwen worden lastiggevallen, en hebben daar veelzeggende boodschappen aangebracht, zoals ‘uw blik is ongepast, mijn kleren niet’.

‘We willen de straten terug van ons. Geen catcalling meer. We willen aanklagen hoe vrouwen benaderd worden’, vertelde Van de Looverbosch aan VRT Nws over de protestactie. Ze kregen naar eigen zeggen ontzettend veel reacties, en hebben al op een veertigtal plekken in de Gentse binnenstad een boodschap aangebracht - ook op drukke plaatsen, zoals het Zuid of de Korenmarkt. De vrouwen beseffen dat de tags allicht weinig impact hebben op diegenen die zich schuldig maken aan catcalling, maar hopen wel dat andere mensen voortaan sneller durven reageren als ze het zien gebeuren.

Gebrek aan sociale controle

In steden als Londen en New York zijn zulke boodschappen op straat al langer vaste kost, en de witte tags op straat zijn ook geen verrassende ontdekking voor wie wel eens in Brussel rondloopt. Daar duikt de boodschap ‘laisse les filles tranquilles’ al sinds 2018 op in het straatbeeld. Het verspreiden van de veelzeggende boodschap om vrouwen met rust te laten was een idee van drie jonge vrouwen, die net zoals Van de Looverbosch en Olszówka steeds opnieuw werden geconfronteerd met seksuele intimidatie en een manier zochten om meer bewustzijn te creëren. Intussen is het collectief sterk uitgebreid, en wordt de boodschap nog steeds verspreid met tags op straat, maar ook met affiches en stickers.

En toch is de boodschap bij velen nog niet aangekomen. Zo filmde de Brusselse studente Esli Balatova in april nog hoe groepjes mannen haar schaamteloos lastigvielen in de omgeving van het Zuidstation. Net zoals journaliste Sofie Peeters in 2012 al met een verborgen camera alle schunnige bagger registreerde die vrouwen op straat te verwerken krijgen.

Ook uit een bevraging van Plan International België blijkt nogmaals de omvang van het probleem. Sinds de lancering in oktober 2019 van het digitale platform Safer Cities, waarop jongeren seksuele intimidatie op openbare plaatsen in Brussel, Antwerpen en Charleroi kunnen aangeven, werden al meer dan 1.500 locaties gemeld, maakte de organisatie maandag bekend.

Dat de problematiek niet afneemt, blijkt uit de feit dat er tijdens de lockdown van de voorbije weken zelfs nog een piek was in het aantal getuigenissen rond seksuele intimidatie. ‘Veel van deze meldingen hadden te maken met het gebrek aan sociale controle op straat. De kans op eventuele getuigen was veel kleiner. Voor sommige plegers voelde het daarom alsof ze vrij spel hadden’, verduidelijkt Wouter Stes van Plan International België aan Belga.

Uit eerder onderzoek van de ngo bleek al dat maar liefst negen op de tien Belgische meisjes al het slachtoffer zijn geworden van seksuele intimidatie op openbare plaatsen, tegenover 28 procent van de jongens. Met de getuigenissen en ervaringen die worden verzameld op Safer Cities wil de organisatie een rapport samenstellen, waarmee de steden eindelijk aan de slag kunnen om het probleem aan te pakken.