‘Stuur water werven niet langer riolen in’
Themabeeld. Foto: pn
Ik mag mijn gazon niet besproeien terwijl er op een bouwwerf in mijn straat volop water opgepompt wordt en ­geloosd in de riolen.’ Het is een veelgehoorde klacht, niet geheel onterecht.

‘Zowat 90 procent van het grondwater dat opgepompt wordt op bouwplaatsen belandt in de riolering’, schat René Lambrechts. Hij werkt voor G. Smeyers, een firma uit Zandhoven die gespecialiseerd is in zogeheten bronbemaling. Dat is het wegpompen van grond­water om een werf droog en werkbaar te maken, zeker als die ondergronds gaat. En het gaat om véél water. op een grote werf van 40 bij 25 meter, met twee ondergrondse niveaus, kolkt er 100 kubieke meter door de pompen. Per uur.

De beste oplossing is om het water opnieuw te laten infiltreren, terug te laten vloeien dus naar waar het vandaan komt. ‘In een stedelijke omgeving is dat vaak onhaalbaar’, zegt Lambrechts. ‘Toch hebben wij twee werven waar we het doen. Er wordt te snel gezegd dat het technisch niet kan.’

Een tweede optie bestaat erin om het water via de regenwaterafvoer of in waterlopen te laten wegstromen. Maar als het volume te groot wordt, moet de bouwer daar een heffing op betalen, omdat het grondwater de zuiveringsinstallaties nodeloos belast.

Naar de boeren

De vraag rijst of je het grondwater niet beter kunt hergebruiken. Er zijn al enkele proefprojecten in Vlaanderen. ‘Het kan zeker’, zegt Lambrechts. ‘Op een werf die groot genoeg is en niet te zeer ingesloten zit tussen ­andere gebouwen. Dan kun je een container plaatsen en die ­laten vollopen. Een landbouwer kan dan bijvoorbeeld met een citerne water komen halen. Als er een captatieverbod geldt, is dat soms hun laatste redmiddel.’

Nog een duurzame oplossing? De pompen ‘slim’ sturen, zodat ze stoppen als de grond droog genoeg is. ‘Daar hangt wel een prijskaartje aan vast, maar de bouwer wint dat terug door het lagere stroomverbruik en het vermijden van lozingsheffingen.’
‘Ik begrijp dat de perceptie leeft dat er water verloren gaat, maar bemaling is wel degelijk wettelijk geregeld’, zegt Katrien Smet van de Vlaamse Milieumaatschappij. Er is een vergunning voor nodig. De jongste ­jaren kijkt de overheid steeds strenger toe, merkt Lambrechts. ‘Wie zich niet aan de regels houdt, kan zijn erkenning ver­liezen. De speeltijd is om.’