Headhunter wordt baas van de bankenfederatie
Afscheidnemend ceo Karel Van Eetvelt (foto) wordt opgevolgd door een andere Karel: Karel Baert van Egon Zehnder Foto: BELGA

Karel Baert volgt Karel Van Eetvelt op als ceo van de bankenfederatie Febelfin. Baert stapt over van Egon Zehnder en staat voor een moeilijke taak.

Een jurist die later naar een bank en een postbedrijf overstapte om vervolgens headhunter te worden, gaat de bankenfederatie leiden. Karel Baert wordt vanaf 15 april de nieuwe ceo van Febelfin. Hij werd deze ochtend benoemd door de raad van bestuur. Febelfin is de Belgische Vereniging van Banken en Beursvennootschappen. Febelfin was op zoek naar een nieuwe topman nadat de huidige ceo, Karel Van Eetvelt, op 14 januari had gezegd op 31 maart te stoppen om vanaf 1 april ceo te worden van de voetbalclub RSC Anderlecht.

De jongste weken veranderde het landschap dramatisch. Banken moesten mee een financiële bazooka van 50 miljard euro voorzien als noodfinanciering. Het gaat om overbruggingskredieten voor bedrijven en zelfstandigen. Het voetbalwereldje ging dan weer in lockdown zoals zoveel activiteiten.

Ex-Deutsche Bank

De nieuwe ceo van Febelfin is vooral bekend als partner bij het recruteringskantoor Egon Zehnder. Dat selecteerde enkele maanden geleden nog de nieuwe baas van het postbedrijf Bpost. Baert zelf heeft overigens nog voor Bpost gewerkt en stond daar mee aan de wieg van de Bpost Bank waar hij later ceo van werd. Sinds 2000 werkte hij voor Egon Zehnder.

Baert kent de financiële sector ook van in zijn periode bij Deutsche Bank waar hij 10 jaar gewerkt heeft (tussen 1985 en zijn overstap naar Bpost in 1995). Hij is van opleiding een jurist en begon zijn carrière bij wat ondertussen bekend staat als Allen & Overy maar destijds Braun, Claeys, Verbeke heette.

Delicate opdracht

Baert staat voor een delicate opdracht. De samenwerking tussen de banken verloopt steeds moeizamer. Er zijn de verschillende belangen tussen grote banken en kleinere banken. De grote banken zijn allen gered moeten worden tijdens de financiële crisis, de kleinere kregen geen belastinggeld maar enkel de kosten onder vorm van hogere bankentaksen. Sommige grote banken zijn nu ook filiaalbanken van buitenlandse groepen. Samenwerkingen op terreinen zoals geldautomaten en technologische platformen komen moeizamer tot stand terwijl de veranderingen in de markt sneller dan ooit gebeuren.