Waarom België niet in lockdown gaat
Foto: EPA-EFE

Dit is geen lockdown, benadrukte premier Sophie Wilmès (MR) gisteren na de Nationale Veiligheidsraad. Nochtans gaan de maatregelen ver: geen lessen, geen winkels open in het weekend. Wat is dan nog het verschil met een échte lockdown?

Wat een échte lockdown is, leert de Italiaanse en de Chinese situatie ons. Sinds Italië begin deze week officieel in lockdown ging, is dé norm voor alle inwoners: blijf thuis. Anders dan bij ons moeten Italianen bewijzen waarom ze wél naar buiten gaan. Dat mag enkel voor het werk, een noodsituatie of om naar de winkel en apotheker te gaan. De politie controleert de burgers. Italianen moeten altijd een gemotiveerd bewijsformulier op zak hebben voor de politie.

Wie zich niet aan die regels houdt, kan een boete krijgen van 206 euro en drie maanden celstraf. De federale regering zal ook in ons land controles invoeren, met boetes, maar het lijkt erop dat vooral eigenaars van bars, restaurants en winkels zelf zullen beboet worden. Niet de eventuele hardleerse bezoeker. Vandaag zal de regering meer nieuws over de handhaving van de maatregelen communiceren.



In Italië zijn ook de crèches en scholen volledig gesloten. In België worden enkel de lessen opgeschort. Op andere vlakken is de Belgisch situatie dan weer wél vergelijkbaar met de Italiaanse: ook in Italië sloten bars en restaurants de deuren, zijn alle evenementen geannuleerd in sport- en cultuurcentra, en zijn de bioscopen en zwembaden leeg.

In Wuhan ging de Chinese overheid nog een stap verder dan Italië. In het epicentrum van de uitbraak werden de wegen afgesloten. Inwoners mochten niet meer buiten de stad komen, en trams en bussen bleven op stal. Mondmaskers werden verplicht voor iedereen die op straat komt. Ook alle cafés, karaokebars en restaurants moesten toe.