Op een diefje: slap Anderlecht pakt zege tegen rode lantaarn Cercle Brugge na onwaarschijnlijke slotfase
Vlap Foto: Photo News

Anderlecht is een stap dichter bij Play-off 1 gekomen na een 1-2 zege bij rode lantaarn Cercle Brugge. De drie punten voor paars-wit waren volkomen onverdiend op basis van het spel. De Vereniging was 90 minuten lang beter, Anderlecht was extreem zwak, maar invallers Amuzu en Vlap scoorden beiden in een onwaarschijnlijk slot.

Aangrijpend, toch wel, de minuut stilte die aan de wedstrijd voorafging. Het was muisstil op Jan Breydel, een hoest weergalmde door het hele stadion. Eens op gang geschoten golfde het spel op en neer in de aanvangsfase, maar van tempo was weinig sprake, laat staan uitgesproken doelkansen.

Cercle moest niet onderdoen voor de bezoekers en versierde op het kwartier de eerste mogelijkheid: Chatziisaias kopte over op een hoekschop. Even later ging Panzo op wandel en geraakte daarbij meerdere paar-witte pionnen voorbij, maar liep zich uiteindelijk toch vast. De Vereniging was echt wel baas in het tweede kwartier, want ook Dabila kreeg nog een kans, die hij naast kopte.

En Anderlecht? Dat kwam ondertussen nauwelijks de middellijn over. De kansen bleven voor Cercle, Hoggas trapte vanuit een scherpe hoek over. Een doelpunt kon niet lang meer uitblijven. Iets voorbij het halfuur was het prijs. Peeters sneed los door de paars-witte defensie heen en bracht voor vanop links, Hoggas stond vrij en maakte met een plaatsbal in de rechterhoek de 1-0. De Fransman hield bij zijn viering het truitje van doelman Miguel Van Damme in de lucht, die opnieuw vecht tegen leukemie.

Oefenmatch

Bijna stond het nog voor de rust 2-0. Dabila pakte met een hard schot uit, Van Crombrugge moest een prachtige save tevoorschijn toveren om Anderlecht te behoeden voor een dubbele achterstand tegen de rode lantaarn. Bilan van de eerste helft: veertien doelkansen voor Cercle, eentje voor Anderlecht. Tot overmaat van ramp verloren de Brusselaars ook nog eens Saelemaekers, die na 40 minuten geblesseerd naar de kant moest. Amuzu nam zijn plaats op de linkerflank in.

Pas toen bleek dat Anderlecht niet aan de tweede helft begon met een volledig nieuw elftal, waren we zeker dat we niet naar een oefenmatch zaten te kijken. Helaas voor de elf paars-witten op het veld: ze moesten nog 45 minuten verder en zouden hun truitje moeten natmaken om iets uit de brand te slepen op Jan Breydel.

Al wie dacht dat de bezoekers in de kleedkamer zouden zijn wakker geschud, zat ernaast. Cercle bleef domineren, Peeters besloot tot twee keer toe naast terwijl Anderlecht tam en afwezig bleef. Kompany probeerde dan maar zelf leven in de brouwerij te brengen en gaf een knappe lange bal op Doku. Die laatste besloot op doelman Moser, die zijn debuut maakte bij de Vereniging.

Uit het niets

De thuisploeg had de wedstrijd na de pauze helemaal onder controle, maar nam wel wat gas terug ten opzichte van de eerste helft. Het aantal kansen nam af, middenin de tweede helft besloot Biancone over. Het enige lichtpuntje bij Anderlecht leek de rentree van Bakkali te worden, die een kwartier voor tijd zijn opwachting maakte en zo een streep trok onder maanden vol blessureleed.

Cobbaut moest tien minuten voor affluiten weghengsten op een voorzet van Pando om de 2-0 te voorkomen, een minuutje later moest Van Crombrugge alweer zijn kunnen demonstreren. Hij duwde een schot van Foster uit zijn doel. En dan, totaal uit het niets, was daar de gelijkmaker. Chadli, tevoren een hele wedstrijd onzichtbaar, bediende Amuzu, die de bordjes met een mooi schot gelijk hing.

In de 94e minuut gebeurde het ondenkbare. Murillo zette goed voor vanop rechts, invaller Vlap torende boven iedereen uit en bezorgde Anderlecht in extremis de zege. Het Cercle-publiek voelde zich bekocht, en dat kunnen we goed begrijpen. De Vereniging was 90 minuten lang beter, véél beter.