Het is gelukt: Gentse broers roeiden de Atlantische Oceaan over
De start Foto: Ben Duffy
De Gentse broers Damien en Bernard Van Durme zijn erin geslaagd om de Atlantische Oceaan over te steken in een roeiboot. Vanmorgen zijn ze gearriveerd op het eiland Antigua, in de Caraïben. Dat ligt 5.000 km verwijderd van het vertrekpunt.

De broers Van Durme deden dit niet zomaar, maar wel in het kader van de Atlantic Challenge, en bekend, en loodzwaar, roeievenement. De uitdaging start in La Gomera (één van de Canarische Eilanden) en eindigt op Antigua in de Caraïben, zowat 5.000 kilometer verder.

De broers (29 en 27 jaar) waren samen met 35 andere boten vertrokken op 12 december en deden er dus goed 40 dagen over.

Een andere Belg, Carl Plasschaert, probeert intussen hetzelfde. Hij heeft nog een week roeien voor de boeg.

Voor hun vertrek praatten beide broers met dSWeekblad. Ze vertelden toen: ‘Om ons voor te bereiden, trainden we 10 tot 12 uur per week. We hebben ook gewerkt op het monitoren van onze prestaties en energie. We kunnen bijvoorbeeld de kwaliteit van onze slaap meten. Bij een goede nachtrust is je "body battery" 100 percent opgeladen. Zeeroeien zijn we pas vorig jaar beginnen te doen. Het is anders, slordiger, je moet dansen met de golven. Het is moeilijker dan gewoon roeien.’

De boot is geen gewone roeiboot. De compacte boot uit carboninfusie is zo ontworpen dat hij bij kapseizen altijd weer rechtdraait. ‘Vorig jaar is een boot in de race 27 keer gekapseisd’, zegden de roeiers vooraf.

Het ritme is superstrak: twee uur roeien, twee uur rusten, eten of de onderkant van de boot poetsen om het plankton weg te doen om op tempo te kunnen blijven. Als de weersomstandigheden te slecht zijn, kunnen ze een parachute-anker uitgooien om niet te veel teruggeduwd te worden door de golven.

Of ze ergens bang van waren, vroegen we hen voor de race. ‘Van haaien,’ zei Bernard, 'maar die zullen zich pas tijdens het laatste stuk laten zien. Of van zwaardvissen. Bij een vorige race heeft zo'n vis blijkbaar een gat in een boot gezaagd.'

‘Ik ben vooral bang dat ik het beu ga worden’, zei Damien. Een sportpsychologe heeft hen begeleid en suggereerde dat ze na elke shift via emoji’s met elkaar communiceren. ‘Als we gefrustreerd of slechtgezind zijn, kunnen we dat aanduiden op een bord. Dat is beter dan onze ergernis ventileren tegen elkaar en daardoor kostbare energie te verspillen.’

Erg koud zou het niet worden. De reis ging langs de evenaar. De zon zou een grotere vijand worden.

En eten? Gevriesdroogd astronautenvoedsel met af en toe een energiereep als beloning. In totaal hadden ze 250 kg van dat spul aan boord. Iedere roeier vermagert sowieso twaalf kilo tijdens deze race. Per dag moesten ze ook tien liter water drinken. Daarvoor hadden de broers een zuiveringsinstallatie aan boord om zeewater te ontzouten. 

Deelnemen aan het evenement is niet goedkoop. Een dergelijke roeiboot kost 100.000 euro en het inschrijvingsgeld voor de race is 21.500 euro. Het volledige budget draait dus om en bij de 150.000 euro.