zaterdag 23 november 2019 - Buitenland
closefacebook nextprevtwitter video

RECONSTRUCTIE HOE MICHEL VOORZITTER VAN DE EUROPESE RAAD WERD

‘Charles, ben je geïnteresseerd?’

Al in maart, toen Angela Merkel hem vroeg of hij interesse had, wist Charles Michel dat hij een serieuze kans had op een Europese topjob. Bij de liberalen ondervond hij geen tegenstand – al bleef hij Verhofstadt wantrouwen. Maar dat hij de op een na belangrijkste functie binnenhaalde, was te danken aan de zwakte en verdeeldheid van de sociaaldemocraten.

Brussel, 20 juni 2019

De binnenplaats van het Egmontpaleis in Brussel baadt in de zon wanneer de kopstukken van de Europese liberalen op donderdag 20 juni samenkomen voor het begin van de Europese top, waar de verdeling van de topjobs op de agenda staat. Een bos ­camera’s wacht de limousines op. Op de vraag wat de prioriteit van deze Europese top is, antwoordt de Zweedse Cecilia Malmström, Europees commissaris voor Handel: ‘Dat de Europese leiders Margrethe Vestager benoemen tot voorzitter van de Commissie.’

Even later stapt ook de Deense uit haar dienstwagen richting journalisten. Vestager is officieel de spitzenkandidate namens de liberalen om Jean-Claude Juncker op te volgen aan het hoofd van de Commissie. ‘Wel, personeelskwesties maken mensen soms emotioneel’, zegt ze rustig. Verwacht ze dat de leiders al op deze top zullen kunnen beslissen? ‘Ik kijk er met een open geest naar. Ik ben kandidaat. We zien wel wat er gebeurt. Het zal de tijd vergen die nodig is.’ Op haar sportieve witte baskets stapt ze over de korte rode loper naar Hans van Baalen, de voorzitter van de Europese liberalen die iedereen aan de trappen verwelkomt.

Guy Verhofstadt negeert de journalisten, die hem nog de vraag toeroepen of hij de nieuwe voorzitter van het Europees Parlement wordt. Wie ook geen vragen beantwoordt, is Charles Michel. Een paar uur eerder is uitgelekt dat Donald Tusk, de voorzitter van de Europese Raad, zijn naam heeft afgetoetst bij de premiers en presidenten als zijn mogelijke opvolger.

De Oost-Europeanen zijn zo tevreden met de scalp van Timmermans dat ze niet meer moeilijk willen doen over de functie van ‘Europees president’ voor Michel

De entourage van Michel doet er alles aan om het nieuws te minimaliseren: hij heeft katten genoeg te geselen als premier, hij is geen kandidaat, hij heeft geen campagne gevoerd en hij steunt Vestager. In de ­Europese politiek geldt dezelfde regel als bij een pausverkiezing: wie bij het binnengaan genoemd wordt als paus, gaat weer buiten als kardinaal.

Brussel, 21 juni

Zoals op elke Europese top gaat ook deze vergadering de nacht in. Maar een akkoord komt niet uit de bus. Op zijn afsluitende persconferentie vrijdagmiddag maakt de Franse president Emmanuel Macron gehakt van de ambities van Manfred Weber, de spitzenkandidaat van de Europese Volkspartij (EVP) om voorzitter van de Commissie te worden. ‘Vannacht is duidelijk gebleken dat er geen meerderheid is voor mijnheer Weber’, zegt Macron nog enigszins beleefd. ­Eigenlijk vindt hij dat de Duitser niet geschikt is en te conservatief om een nieuw elan te geven aan de EU.

In één beweging begraaft Macron ook de kansen van de sociaaldemocraat Frans Timmermans en … Vestager, die hij tot dan gesteund heeft: ‘Donald Tusk toetste de namen van de drie spitzenkandidaten af en concludeerde dat er voor geen van de drie een meerderheid bestond’, zegt hij. De Franse president houdt er niet van als er niet naar hem geluisterd wordt: de Deense heeft als Europees commissaris voor Concurrentie de fusie tussen Alstom en Siemens afgekeurd die hij wilde doordrukken.

25 mei 2017. Charles Michel naast Emmanuel Macron en Angela Merkel op een Navo-top. BELGA

Vandaag geven liberalen toe dat de kandidatuur van Vestager, die niet eens opkwam bij de Europese verkiezingen, niet meer was dan een rookgordijn. Bij de Europese verkiezingen op 26 mei is de liberale fractie fors gegroeid, dankzij het huwelijk met Macrons La République en Marche. Maar omdat ze in het Europees Parlement de EVP en de sociaaldemocraten (S&D) moeten laten voorgaan, was de kans vrijwel nihil dat de ­liberalen vanuit die positie de belangrijkste Europese positie hadden kunnen binnenhalen. Alleen, wie veel wil binnenhalen, moet hoog inzetten.

Dat Macron ook Vestager meesleurt in zijn plan om komaf te maken met het systeem van de spitzenkandidaten, is goed nieuws voor Michel. Vestager is niet geïnteresseerd in een andere Europese topjob, maar blijft eigenlijk liever lid van de Europese Commissie. Ook op vrijdagmiddag ontwijkt Michel de pers. In een verklaring aan Belga blijft hij ontkennen dat hij Europese ambities heeft. ‘Het is ook mogelijk om vanuit België een sterke rol te spelen op Europees niveau’, is het enige wat hij kwijt wil. Op dat moment weet hij al maanden beter.

Berlijn, 12 maart

Of hij geïnteresseerd is? De Duitse kanselier Angela Merkel, die weet dat ze een hoofdrol zal spelen bij de verdeling van de topjobs, vraagt Charles Michel op 12 maart tijdens een tête-à-tête in Berlijn op de man af of hij een job op Europees niveau ziet zitten. Of het om de post van Hoge Vertegenwoordiger voor het Buitenlands Beleid gaat of om het voorzitterschap van de Europese Raad, laat ze in het midden. Ze wil alleen weten of ze straks met de Belgische premier rekening moet houden.

 Bettel zal in een interview met ‘Politico’ verklaren dat hij gevraagd werd, maar verkoos zijn vriend Michel te steunen – het leidt tot hilariteit bij wie beter weet

Merkel heeft de voorbije jaren goed ­samengewerkt met Michel op Europees ­niveau en ze kunnen het goed met elkaar vinden. Het is al de derde keer dat hij haar in Berlijn bezoekt. Bij de uitreiking van haar eredoctoraat door de UGent en de KU Leuven in januari 2017 heeft Michel haar uitgenodigd in een Brussels restaurant. Hij beseft dat de kans niet groot is dat hij premier van België kan blijven na de verkiezingen, en antwoordt positief.

Op hun gezamenlijke persconferentie gaat het vooral over de Brexit – op dat moment ziet het er nog naar uit dat de Britten op 31 maart uit de EU zullen stappen. Achteraf gezien zijn deze twee zinnen van Merkel interessant: ‘We werken nauw en vol vertrouwen samen’, zegt ze. En: ‘We behoren weliswaar tot verschillende partijen, maar we streven beiden naar een sterk en krachtdadig Europa.’

Maar er is nog een liberaal die hoge ambities heeft: Xavier Bettel. Al in de zomer van 2018 laat de Luxemburgse premier uitschijnen dat hij een sprong naar het Europese niveau wel ziet zitten. Op 14 oktober zijn er verkiezingen in zijn land en de peilingen zien er niet goed uit voor zijn liberale partij. De flamboyante Bettel – die via zijn moeder verre familie is van de Russische componist Sergej Rachmaninov – is zenuwachtig, denkt aan de functie van Hoge Vertegenwoordiger voor het Buitenlands Beleid en schurkt aan tegen Macron, de nieuwe sterke man in ­Europa. Zoals een schooljongen die op de speelplaats zijn Panini-stickers van een topvoetballer showt, laat Bettel zien hoe hij via Whatsapp berichten uitwisselt met de Franse president.

Sibiu, 9 mei

9 mei 2019, Sibiu, Roemenië: links Xavier Bettel, daarnaast Emmanuel Macron en Mark Rutte. AFP

Ook in het schilderachtige Roemeense Sibiu schijnt de zon volop wanneer de Europese leiders er bijeenkomen op 9 mei. In de aanloop naar de Europese verkiezingen, keuren ze er een ambitieuze verklaring goed over de toekomst van de EU. De Piata Mare of Grosser Platz – er woont nog een Duitstalige minderheid in Sibiu – is afgesloten voor de aankomst en de familiefoto.

Zoals zo vaak vinden de belangrijke gesprekken plaats in de marge. Terwijl Manfred Weber in een vergaderzaal in hotel Continental tegenover journalisten zijn kandidatuur verdedigt, steken sociaaldemocraten en liberalen op aandringen van Macron en de Spaanse premier Pedro Sanchez de koppen bijeen. Ze hebben genoeg van de almacht en (in hun ogen) arrogantie van de EVP en kijken hoe ze die kunnen doorbreken. Ze besluiten de manoeuvreerruimte van Tusk te beperken en schuiven elk twee ‘verkenners’ naar voren.

De liberalen kiezen voor hetzelfde koppel dat een klein jaar eerder de opdracht kreeg om Macron en zijn partij naar de liberalen te lokken: de Nederlandse minister-president Mark Rutte en … Charles Michel, die op die manier in de cockpit zit. Rutte heeft zijn gezag onder de Europese leiders zien groeien sinds de Brexit. Niemand zou hem stokken in de wielen durven te steken als hij de opvolger van Tusk zou willen worden. Maar Rutte wil in Den Haag blijven om Nederland niet in de handen te laten vallen van figuren zoals Geert Wilders of Thierry ­Baudet.

Michel blijft ontkennen dat hij Europese ambities heeft. ‘Het is ook mogelijk om vanuit België een sterke rol te spelen op Europees niveau.’ Hij weet al maanden beter

Het gevolg is dat Charles Michel namens de liberalen én zijn goede vriend Emmanuel Macron mag toezien op zijn eigen Europese ambities. De Portugese premier Antonio Costa, die samen met Sanchez de sociaaldemocratische verkenner is, komt hem zelfs vertellen dat hij Michel zou zien zitten als voorzitter van de Europese Raad. Vanaf de top in Sibiu zal Michels naam niet meer verdwijnen van de lijstjes die circuleren.

Bettel is na de verkiezingen van 14 oktober 2018 op het nippertje premier van Luxemburg kunnen blijven en is sindsdien wat gekalmeerd. Hij blijft weliswaar dromen van de job van de Italiaanse Federica Mogherini, mocht die in de schoot van de liberalen vallen, maar Merkel en Rutte moeten hem niet.

Michel moet alleen nog rekening houden met één mogelijke kaper op de kust uit de eigen politieke familie: Guy Verhofstadt. Die beseft dat hij geen kans maakt om een derde keer de liberale fractieleider te worden en aast op het voorzitterschap van het Europees Parlement om zijn carrière netjes af te ronden. Maar twee Europese topjobs voor twee Belgen, dat is een te veel. Bovendien hebben de liberalen onderling afgesproken dat ze voor het hoogst mogelijk ambt willen gaan – en daar valt het voorzitterschap van het Europees Parlement niet onder.

 Dat Macron ook Vestager meesleurt in zijn plan om komaf te maken met het systeem van de spitzenkandidaten is goed nieuws voor Michel

Michel wantrouwt Verhofstadt en laat geen kans liggen om hem bij andere liberalen neer te zetten als iemand die onbetrouwbaar is en voor eigen rekening rijdt. Op een bepaald moment schakelt Verhofstadt zelfs vader Louis Michel in als tussenpersoon om de plooien met Charles Michel glad te strijken. Louis Michel was onder zijn premierschap minister van Buitenlandse ­Zaken en mocht daarna Europees Commissaris worden.

Het werkt niet.

Berlijn, 26 juni

Na de aanhoudende aanvallen van Macron op 21 juni op Manfred Weber, is bij de top van de Europese Volkspartij doorgedrongen dat hun spitzenkandidaat zogoed als kansloos is als de Franse president het been stijf houdt. Bovendien is er ook in het Europees Parlement geen meerderheid voor de politicus uit Beieren. Daarom schakelen EVP-voorzitter Joseph Daul en de Duitse kanselier Angela Merkel over op een plan B: Weber krijgt het aanbod om eerste vicevoorzitter te worden in de volgende Commissie. Hij mag er enkele dagen over nadenken.

Osaka, 28-29 juni. Merkel, Macron, Rutte en Sanchez beslissen over het lot van Timmermans en Michel. Tusk en Juncker zijn er ook, maar worden buiten het overleg gehouden. BELGA

In Berlijn is het op 26 juni nog warm wanneer ’s avonds Merkel, Daul, Weber, CSU-voorzitter Markus Söder en CDU-voorzitter Annegret Kramp-Karrenbauer de koppen bij elkaar steken op de kanselarij. Omdat het zo’n mooi weer is, verhuizen ze naar het dakterras. In een dramatisch moment beslist Weber over zijn eigen lot: hij wijst het aanbod om de nummer twee van de Commissie te worden van de hand en verkiest in het Europees Parlement te blijven.

Daardoor ligt alles weer open. Maar de Duitse kanselier komt in een moeilijke positie terecht. Met haar coalitiepartner, de sociaaldemocratische SPD, heeft ze een deal dat het voorzitterschap van de Commissie weggelegd is voor een spitzenkandidaat. Nu Weber geen optie meer is, besluit de EVP-delegatie dat Macron de piste mag aftoetsen waarbij Frans Timmermans, de topkandidaat van S&D bij de verkiezingen, voorzitter van de Commissie wordt.

Osaka, 28 en 29 juni

In de rand van de bijeenkomst van de G20 in het Japanse Osaka raken Emmanuel Macron, Angela Merkel, Mark Rutte en ­Pedro Sanchez het eens over een verdeling van de portefeuilles: Timmermans mag Commissievoorzitter worden, Michel kan Donald Tusk opvolgen, en de EVP neemt vrede met het voorzitterschap van het Europees Parlement voor Weber én met de Hoge Vertegenwoordiger voor het Buitenlands Beleid. Op het dakterras in Berlijn twee dagen eerder is voor die laatste functie de naam gevallen van Ursula von der Leyen, op dat moment nog Duits minister van Defensie.

 Michel laat geen kans liggen om Guy Verhofstadt bij andere liberalen neer te zetten als onbetrouwbaar

Tusk, die net als Jean-Claude Juncker ook in Osaka aanwezig is, wordt op de hoogte gehouden maar niet direct betrokken bij de deal. De Pool beseft al snel dat dit compromis slecht zal vallen bij de leiders van de kleinere lidstaten, die dit als een Diktat van de groten zullen ervaren. Daarom wilde hij het hele zaakje achter de rug hebben voor Osaka. Wanneer hij de tijd vindt, trekt Tusk zich terug in een conferentiekamer in zijn hotel om telefonisch overleg te plegen met de Europese leiders die niet in Osaka zijn. Vanaf Osaka staat het ­zogoed als vast dat Charles Michel in de prijzen zal vallen.

Brussel, 30 juni-1 juli

Op zondag 30 juni worden de 27 Europese leiders opnieuw verwacht in Brussel. Dat is vooral moordend voor de ‘Osaka-gangers’, die nog kampen met een jetlag. Nog voor de vergadering begint, zakt hun scenario bovendien al als een kaartenhuisje in elkaar tijdens de bijeenkomst van de EVP-leiders voorafgaand aan de top, die traditioneel in het plechtige Paleis der Academiën plaatsvindt. Merkel krijgt er de wind van ­voren omdat ze het voorzitterschap van de Commissie wil opgeven en bovendien ­cadeau wil doen aan de ‘socialist’ Timmermans, zonder enig overleg met de andere EVP-leiders. Zij blijven bij de eis dat een EVP’er Juncker moet opvolgen. Het luidt het begin in van een chaotische top, die uiteindelijk achttien uur zal duren.

De inschattingsfout van Merkel is zo indrukwekkend dat sommigen nu, vijf maanden later, denken dat Merkel als de politieke versie van Garri Kasparov tien zetten vooruit dacht en probeerde manoeuvreerruimte te creëren voor zichzelf. In die versie gooide ze Timmermans in het water, goed wetende dat de Nederlander de overkant niet zou halen door de sabotage van de Hongaar Viktor Orban en de Pool Mateusz Morawiecki: zij hebben het Timmermans niet vergeven dat hij als bevoegd Europees commissaris hun landen kapittelde wegens de schendingen van de rechtsstaat. Tegen die versie spreekt de zichtbare ontreddering bij de Duitse delegatie in Brussel.

2 juli. Charles Michel komt aan voor de derde dag van de Europese top in Brussel. AFP

Hoe dan ook, de langste vergadering ooit van de Europese Raad wordt de hele tijd gedomineerd door de strijd tussen de voor- en tegenstanders van Timmermans en de vraag of de V4 (Hongarije, Polen, Tsjechië en Slovakije) samen met Italië een blokkeringsminderheid hebben.

De entourage van Timmermans blijft erin geloven. Zondagavond nodigt de Bulgaarse premier Bojko Borisov, die nochtans deel uitmaakt van de EVP, de Nederlander uit voor een gesprek op de Bulgaarse ambassade. ‘Er is een compromis in de maak. Weber zal het Europees Parlement krijgen en jij de Commissie. Daarom wilde ik eens luisteren naar jou’, zegt Borisov. Een medewerker neemt het gesprek op en zet het filmpje op de Facebookpagina van de premier.

De Bulgaar loopt daarna zijn lijstje met wensen af: Bulgarije moet lid kunnen worden van de Schengenzone en er moet een eind komen aan het Verificatiemechanisme van de Commissie naar de aanpak van corruptie. Timmermans voelt zich ongemakkelijk bij het feit dat dat gemarchandeer opgenomen wordt en wendt zich tot de cameraman: ‘Ik ben niet zeker of we dit allemaal moeten opnemen.’ De opname stopt.

12 maart 2019: Charles Michel en Angela Merkel ontmoeten elkaar in Berlijn. BELGA

Wanneer in de loop van de onderhandelingen op maandag blijkt dat Timmermans zijn ambities mag begraven, duiken allerlei andere namen op. Diplomaten die toegang hebben tot de verdieping waar alles plaatsvindt, kunnen niet volgen. Maar er is één rode draad: de topfunctie is weer voor de EVP. De naam valt van Brexit-onderhandelaar Michel Barnier, van de Bulgaarse Kristalina Georgieva en zelfs van Andrej Plenkovic. De Kroatische premier kan rekenen op de steun van Martin Selmayr, de secretaris-generaal van de Commissie, die ongegeneerd binnenloopt bij de Kroatische delegatie. Selmayr hoopt dat hij de nummer één van de administratie van de Commissie kan blijven als zijn Kroatische vriend het haalt. Uiteindelijk laat Macron de naam van Von der Leyen vallen. Even ziet het ernaar uit dat er gestemd zal worden, maar Tusk besluit er een eind aan te maken, iedereen wat slaap te gunnen en de dag daarna opnieuw te proberen.

Brussel, 2 juli

Al die tijd is er één zekerheid: Charles Michel is de enige liberale kandidaat. Bettel, die geldt als de speelvogel van de Raad, is tot het besef gekomen dat hij geen kans maakt. Later zal hij in een interview met Politico verklaren dat hij gevraagd werd maar verkoos zijn vriend Michel te steunen – het leidt tot hilariteit bij wie beter weet. Mark Rutte heeft lange tijd geaarzeld. Als liberaal werd hij geacht Michel te steunen, maar als premier van Nederland had hij beloofd voluit voor Timmermans te gaan. Pas nu Timmermans afgevoerd is, schaart hij zich voluit achter Michel.

Het wordt voor Michel ofwel het voorzitterschap van de Raad ofwel de post van ‘Europees minister van Buitenlandse Zaken’, die een stuk lager wordt ingeschat. Alles hangt af van de sociaaldemocraten, die als op een na grootste fractie in het Europees Parlement in principe de functie van Tusk kunnen opeisen.

Maar de sociaaldemocraten hebben niet echt een eigen kandidaat. De Maltese premier Muscat is geen optie, wegens de talrijke corruptieschandalen in zijn land en de moord op de journaliste Daphne Galizia in oktober 2017, waarvan de echte opdrachtgevers nog altijd niet bekend zijn. De Portugees Costa is beschikbaar maar wordt vooral ernstig genomen door de Portugese pers. De Italiaanse ex-premier Paolo Gentiloni is ook een mogelijkheid, maar premier Giuseppe Conte staat dan nog aan het hoofd van een coalitie tussen de Vijfsterrenbeweging en de Lega van Salvini en denkt er niet aan een sociaaldemocraat voor te dragen.

Bovendien speelt de Spaanse premier ­Pedro Sanchez dubbelspel. Om thuis te kunnen uitpakken met een trofee, eist hij die rol op voor zijn minister van Buitenlandse Zaken Josep Borrell.

De avond voordien, na een paar uur slaap, hebben Macron, Merkel en Tusk ­samen met hun sherpa’s een uitweg gezocht voor de opvolging van Juncker. Ze komen uit bij Ursula von der Leyen. Merkel redt zo op het nippertje de meubelen, Macron vindt het allemaal prima. In ruil stemt Merkel in met de kandidatuur van Christine Lagarde als toekomstig voorzitter van de Europese Centrale Bank – de functie waarop de Franse president al langer zijn oog heeft laten vallen.

Om de Oost-Europeanen ook iets te geven, circuleert de naam van de Tsjechische eurocommissaris Maros Sefcovic als Hoge Vertegenwoordiger voor het Buitenlands Beleid. Maar Sanchez, de sterke man binnen S&D, duwt Borrell door. De sociaaldemocraten krijgen daarom ook het voorzitterschap van het Europees Parlement. Guy Verhofstadt blijft met lege handen achter.

Niemand kant zich tegen de functie van ‘Europees president’ voor Charles Michel. Orban is geen fan van de Belgische premier, die zich achter het Marrakech-pact inzake migratie geschaard heeft dat de Belgische regering heeft doen vallen. Maar de Oost-Europeanen zijn zo tevreden met de scalp van Timmermans dat ze niet meer moeilijk willen doen. Bovendien heeft de liberale Tsjechische premier Andrej Babis de kandidatuur van Michel verdedigd.

Om klokslag 19.03 uur dinsdagavond twittert Bettel dat er een deal is. Een halfuur later laat woordvoerder Barend Leyts weten dat Michel om 20.20 uur zijn eerste persconferentie geeft in de grote perszaal van het Justus Lipsiusgebouw, waar honderden journalisten uitgeput de esbattementen hebben gevolgd.

Voor Charles Michel, die graag zegt dat Europa door zijn aderen stroomt, is het de perfecte exit uit de Belgische politiek en de vervulling van een ultieme droom. Zijn grootvader, die slager was in een dorp nabij Jodoigne en bij wie hij heel vaak op bezoek ging, sprak in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog altijd verbitterd over de Duitsers. Twee generaties later mag zijn kleinzoon, met de steun en zegen van de Duitse kanselier, op 1 december zijn intrek nemen op de elfde verdieping van het Europa-gebouw.

Dit artikel is gebaseerd op achtergrondgesprekken in de voorbije acht weken met negen politici en diplomaten die aanwezig waren op cruciale bijeenkomsten en vergaderingen waar beslist werd over de verdeling van de Europese topjobs. Ze stemden toe in gesprekken, op voorwaarde dat hun anonimiteit gegarandeerd werd en er geen letterlijke quotes gebruikt werden.

Binnenland
  1. Video LIVEBLOG. 1500 doden in de VS, Trump gaat geen mondmasker dragen
  2. Droog en zonnig weekend
  3. Kans is klein dat dit warme weer corona stopt
  4. Stormloop op domicilie aan de kust
  5. Defensie vervoert Limburgse covid-19-patiënten naar andere provincies
  6. De Crem verdedigt controles op tweedeverblijvers: ‘Grondwet op geen enkele manier met voeten getreden’
  7. Update van coronamaatregelen: maximaal vijftien aanwezigen bij begrafenis
  8. Politie gefrustreerd omdat eenduidige coronaregels uitblijven
  9. ‘De coronamaatregelen zijn ingrijpend, maar we houden vol’
  10. Weyts lanceert nieuwe richtlijnen voor afstandsonderwijs na paasvakantie
  11. Gezinsbond vraagt uitzonderlijk verlof voor ouders die niet kunnen werken vanwege kinderen
  12. Zorg uitstellen is levensgevaarlijk: ‘Al patiënten in catastrofale situaties beland’
  13. Video Ellenlange rij aan 'drukste Colruyt van het land'
  14. Steeds meer landen vallen voor verplicht mondmasker
  15. Hoe bemoedigend zijn de nieuwe cijfers echt?
  16. Foto Coronadagboek van fotograaf Nick Hannes: verdroogde insecten
  17. Met Koen Geens erbij, hebben we nu drie ‘ministers van Mondmaskers’
  18. Video 132 nieuwe sterfgevallen, 578 nieuwe opnames: 'Cijfers lijken te stabiliseren, dat is bemoedigend'
  19. De nieuwe coronacijfers op een rijtje
  20. Video Vrouw uit Schilde heeft petitie opgestart om kerken weer te openen
Sport
  1. Silverstone wil 'omgekeerde' F1-race organiseren
  2. Premier League en Serie A voetballen pas weer 'als het veilig en gepast is'
  3. Faillissement dreigt voor 13 Duitse voetbalclubs
  4. Michel D’Hooghe, zelf lid van FIFA, is snoeihard voor UEFA na dreigement: “Gezondheid moet boven alles staan”
  5. Wielerprofs blijven gemotiveerd ondanks wegvallen koersen, wijst studie uit: hoe doen ze dat?
  6. BAS behandelt klacht van Virton over licentievoorwaarden op 23 april
  7. Clubicoon Michiel Jonckheere verlaat KV Oostende na negen jaar en trekt naar KV Kortrijk
  8. LIVE. CORONAVIRUS IN DE SPORT. Volg hier alle actua en afgelastingen! En wat doen topsporters nu?
  9. Stopzetten Belgische hockeycompetitie zorgt voor beroering: “Je beslist over alles of over niets, maar niet iets tussenin”
  10. Toekomst van wielerploeg Van Avermaet hangt aan zijden draadje
  11. Belgische wielerbond verlengt competitieverbod tot 1 juni: onder anderen BK voor junioren sneuvelt
  12. Christian Kabasele verrast Watford-fans met telefoongesprek: “Ik nam een uur de tijd om iedereen te bellen”
  13. Lewis Hamilton: "Hopelijk maakt de pandemie van onze wereld een betere plaats"
  14. 'Voetbalbond had constructief gesprek met Uefa' (maar Ceferin herhaalt dreigement)
  15. Belgische voetbalbazen hielden bij beslissing tot stopzetting al rekening met dreigement UEFA: “Niet akkoord met deze aanpak”
  16. Ronde van Zwitserland gaat dit jaar niet door als gevolg van coronacrisis
  17. Voormalig Formule 1-baas Bernie Ecclestone wordt opnieuw vader… op z’n 89ste: “Genoeg tijd gehad om te oefenen”
  18. Domien Loubry en Jonas Foerts verlaten Brussels voor Kangoeroes Mechelen

De podcasts van
De Standaard