Slowthai: Grime met de broek op de enkels
Foto: Koen Bauters
 De Britse grimerapper slowthai ontzag niemand vrijdagavond in de Lift. Hij schold, schreeuwde, en bedankte ons achteraf.

Halverwege ‘Polaroid’, het eerste nummer dat slowthai ons in het gezicht spuwde, ontblootte hij zijn bast, en daarmee zijn tattoo ‘Nothing great about Britain’, de titel van zijn debuutalbum. Nog geen tien minuten later droeg hij enkel nog witte Nike-sokken, een gouden ketting en een zwarte boxershot, met ‘slowthai’ in de band geweven. De grimerapper, voluit Tyron Frampton, dankt zijn artiestennaam aan de bijnaam die hij als afwezige, mompelende jongen kreeg. Slow Ty werd slowthai, en de trage jongen werd een stuiterende, schoppende driftkikker op een podium.


Frampton wordt een rapper met een punkattitude genoemd. Daar kunnen we ons wel wat bij voorstellen, maar zo agressief, bedreigend en onvoorspelbaar hadden we het ook weer niet verwacht. Wanneer Frampton vrijdagavond zijn ogen naar je open sperde, maakte je maar beter dat je weg was. ‘Waarom kijk je zo boos als je op de eerste rij staat?’, wierp hij iemand toe. Hij eiste niet alleen glimlachende gezichten en tonnen energie, maar dirigeerde zijn publiek ook de zaal door: vlak voor moshpits moest die splitsing verder, moest die cirkel wijder. ‘En straks lopen jullie allemaal in wijzerzin, op een ordentelijke manier!’


Framptons blik verzachtte toen hij een jongen uit het publiek op het podium vroeg, om de lijnen van Skepta uit ‘Inglorious’ te rappen. Jamie hitste het publiek op, stak zijn middelvingers in de lucht en rapte een vrolijk verbaasde slowthai recht in het gezicht, alsof hij nooit wat anders deed: hij gaf alles, en al heel snel ook zijn t-shirt. Frampton leek ontdooid en zette een geweldig gebald ‘T N Biscuits’ in. Het even strakke ‘Doorman’ volgde, maar niet voor lang. ‘I’m not a mop you can drag ‘cross the floor’, rapte Frampton, en dat heeft de geluidstechnicus geweten: die kreeg de huid vol, omdat Frampton meende dat het publiek hem niet kon horen.


Het hervatte ‘Doorman’ drukte dreigend op het publiek, en aan het einde verontschuldigde Frampton zich alweer bij de geluidstechnicus, om daarna met ‘Psycho’ het optreden een kwartier te vroeg af te sluiten. ‘Bedankt voor jullie tijd, bedankt voor jullie energie. Tot de volgende keer’, besluit slowthai. Driftkikker of niet, beleefd is hij wel.