Hot Chip: knopjesdraaien, koekebakkevlaaien
Foto: Koen Bauters

Jeetje, wat schrokken we van die oude heertjes die het podium opwandelden. Was Hot Chip niet die frisse elektroband die gisteren nog een hit scoorde met ‘Ready for the floor’? Neen, zo corrigeerde ons gezelschap ons toen we deze vraag (blijkbaar) hardop hadden uitgesproken, dat was niet gisteren maar elf jaar geleden. Zó lang draaien deze Britten al mee.

Die lange staat van dienst is lang niet evident in de snel veranderende dansmuziekscène van vandaag. Betekent dat dat Hot Chip nog altijd even relevant is als in die beginjaren? Mwah. Zo’n vaart liep dit concert nu ook weer niet. De aantrekkingskracht van Hot Chip zat hem vooral in hun tot op de milligram afgemeten sound. De overlevers in dit soort van dansmuziek, waarbij elektronica gekoppeld worden aan popinstrumenten, zijn namelijk de maniakken; zij die aan de knopjes blijven draaien tot het toeval volledig is uitgeschakeld. Die hang naar de ultieme controle zie je bijvoorbeeld ook bij Kraftwerk en Soulwax, twee bands waaraan we spontaan dachten toen we Hot Chip in de Castello aan het werk zagen.

‘Ready for the floor’ kreeg voor de gelegenheid een speels en frivool jasje aangemeten. Ook andere hits, zoals de clubtrack voor nerds ‘And I was a boy from school’ en ‘Over and over’ klonken fris alsof ze gisteren geschreven waren (niet dus!). Van de songs uit de recente plaat ‘A bath full of ecstacy’ sprongen de catchy refreintjes telkens in het oor. Luister één keer naar ‘Hungry child’ en u begrijpt meteen wat we bedoelen.

Benieuwd trouwens wat Mike D. gevonden zou hebben van die Hot Chip-cover van ‘Sabotage’. Wij vonden ‘m overbodig.