SOHN: romantiek elektroniek
Foto: Koen Bauters
Een nieuwe Pukkelpopavond, een nieuwe leverancier van ‘romantiek elektroniek’. Na James Blake was de eer deze keer aan SOHN, en ook hij vervulde die rol met verve.

Zes jaar geleden maakte SOHN het ‘s middags nog erg donker in de Castello, deze keer bracht hij er net een beetje licht in het donker. Het eerste half uur zwoel en ingetogen vanachter zijn samplebak en synth, de tweede helft steeds vaker rechtop het publiek aanmanend. De applausjes voor uzelf waren verdiend, want zaterdag werd er nooit met zo’n metronomisch gevoel voor ritme meegeklapt als bij deze breekbare beats.

Dat publiek deinde gewillig mee op de elektronische hartslag van de naar Wenen uitgeweken Brit. Onbeantwoorde liefde en niet ingeloste verlangens vormen de hoekstenen van zijn emotionele electropop, die live dankzij een extra synthspeler en drummer een pak potiger klonk. Tijdens ‘Signal’ werden de volumeknoppen een eerste keer opengedraaid, om daarna het tempo op te drijven in het enthousiast meegeklapte ‘The wheel’.

Chris Taylor liet zichzelf zo meevoeren dat ‘Tremmors’ even een valste start kreeg. Het was de enige steek die hij liet vallen. Alhoewel, jammer dat hij niet in zijn kaarten liet kijken naar welke nieuwe muziek hij klaar heeft. Vorige plaat ‘Rennen’ is ondertussen alweer twee jaar oud, en deze festivaltournee doet toch vermoeden dat er snel een opvolger zit aan te komen. Tot dan laten we ons met veel plezier dansend en smachtend de nacht insturen met uitsmijters ‘Artifice’ en ‘Conrad’.