Brihang: poëzie is cool
Foto: Koen Bauters
Wat kregen we vandaag veel redenen om van Brihang te houden.

De West-Vlaamse chroniqueur van ons collectieve gevoelsleven had achteraan het podium een grote banner opgehangen waarop de titel van zijn aankomende plaat prijkte: ‘Casco’. Wanneer die precies gaat uitkomen, mocht het publiek beslissen. ‘Ergens in oktober’, spoorde Brihang aan. Het werd 16 oktober en Brihang nam snel de spuitbus ter hand om die datum in het groot op zijn spandoek te spuiten. 

Dat soort interactie typeert Brihang. Het past bij zijn stijl om grappig, niet te vergezocht en vooral niet geforceerd uit de hoek te komen. Zie ook zijn fijnzinnige opmerking: ‘Ik heb jullie nog niet gevraagd om mee te dansen of zingen, hè?’ Iets wat hij vervolgens ook nadrukkelijk níét zou doen. Het was ook niet nodig: het publiek zong de hits spontaan mee. En dat blijft iets heel moois hebben; mensen die poëtische teksten declameren in het West-Vlaams zonder dat daar ook maar een zweem van schroom of theatraliteit aan te pas komt. We hebben het dan over zinsneden als ‘slurp de zomer door een rietje’ of ‘van te veel leven raak je opgebrand’. Bloedernstig, maar Brihang maakt ze cool. 

Er passeerden enkele songs van de nieuwe plaat, en die klonken veelbelovend – Brihang heeft nog veel poëtisch hitpotentieel in zijn mouw zitten, dat prima kan tippen aan wat je stilaan zijn evergreens **** noemen: ‘Balanceren’, ‘Oe ist’, ‘Fruitig’ en het recente ‘Steentje’ vonden moeiteloos weerklank in de Lift. 

Als klap op de vuurpijl plantte hij een trapladder neer in het midden van de zaal, klom erop en zong ons van bovenaf toe: ‘Tis om te houden van je.’ De liefde was geheel wederzijds.