Loyle Carner: respectvol slipjes in ontvangst nemen
Loyle Carner deed eerder dit jaar ook al de AB aan. Foto: Koen Bauters
Hiphopliefhebbers die een indigestie krijgen van genreclichés konden vrijdagmiddag niet enkel smullen van Brihang in de Lift. Aan de andere kant van de wei stond de Britse rapper Loyle Carner, die de volgestroomde Dancehall uit z’n hand deed eten.

Een paar maand geleden deed hij dat al eens voor in de intieme Rotonde van de Botanique. Qua gezelligheid scoort de Dancehall minder punten, dus besloot Carner om z’n collectie ingekaderde voetbalshirtjes mee te nemen en achter z’n band te plaatsen. Hij kreeg er doorheen de show nog een paar toegeworpen, net als allerlei hoedjes én een slipje. “Now it’s getting really crazy!”

Carner nam het allemaal graag in ontvangst, en bleef z’n bescheiden zelf. In ruil gaf hij wat levenslessen mee, en bracht hij meerdere eerbetonen aan de belangrijkste vrouwen in zijn leven: z’n moeder en lief. ‘Dear Jean’ bijvoorbeeld, dat hij zittend vanop de monitors zong met weinig meer dan een subtiel keyboard of de achtergrond. Rappen op een respectvolle manier: hij kan het als geen ander. Wat later zong Jorja Smith mee op het bandje tijdens ‘Loose ends’, net niet overstemd door het publiek. Ook de stem van goede vriend Tom Misch werd uit de computer getoverd, terwijl Misch’ neef de ene na de andere basgroove uit z’n instrument wrong. 

Terwijl bevriende muzikanten hem in het verleden waarschuwden voor het stille Belgische publiek, zag Loyle Carner die mythe vlotjes ontkracht. Zijn behoorlijk jonge publiek reageerde overenthousiast en rapte vlotjes een paar flarden mee. En ook tussen de nummers door bleef het niet stil. Want zo zacht en persoonlijk hij in z’n teksten is, zo hard was Carner bij momenten voor z’n thuisland. Fuck Boris Johnson en Fuck Brexit werden op een unaniemer applaus onthaald dan Anuna De Wever een dag eerder.

Ook hier was echter iedereen voor een feestje gekomen, en dat kreeg de tent met de combo van meezingers ‘Ain’t nothing changed’ (met een verhaspelde saxofoon-sample) en ‘No CD’, waarin z’n dj een tweede keer als mc naar voren kwam. Met een groepsknuffel en laatste “Fuck Brexit” floepten de lichten weer aan, en die combinatie is meteen ook een zeer beknopte samenvatting van deze show.