Stormzy: De storm die Pukkelpop innam
Foto: Geert Van de Velde
Het is een vraag die ons al een poosje bezighoudt: hoe komt het dat grime, dat over het Kanaal de hele hiphop domineert, nooit is aangeslagen buiten het Verenigd Koninkrijk?

Grime-artiesten mogen de stuiterendste beats uit hun samplers toveren, de politiek aan hun scherpe pen rijgen op een manier die opinieschrijvers hen benijden, en in eigen land verkopen als zoete broodjes, naar een grime-nacht in de AB kwam de spreekwoordelijke twee man en een paardenkop. Het sociale en economische systeem over de plas is behoorlijk anders dan hier, misschien is grime te Brits voor Europeanen van het vasteland. Maar in de VS, waar John met de pet vergelijkbare klachten heeft, slaat grime ook niet aan.

Zou dat veranderen nu Stormzy het festival Glastonbury afsloot? Vaak duiken die Britse headliners een jaar later op in Coachella of Lollapolooza. In Hasselt zorgde een flink contingent Britten in elk geval voor opwinding vooraf. Die steeg zo mogelijk nog meer toen Stormzy het podium opliep – niet in een door Banksy geschilderd Union Jack-harnas, zoals op Glasto, maar gewoon in een zwart marcelleke dat zijn kloeke borstkas amper kon bevatten.
We geven toe: als er voor een hiphopoptreden alleen een mixdesk staat, houden we ons hart vast. We hebben een te veel over het paard getilde trap-vedette lusteloos zien playbacken. Maar Stormzy wilde zijn laatste optreden van het jaar ‘iconic’ maken, en deed zelf de grootste moeite om hier een memorabel optreden van te maken. Hij ijsbeerde, hij dribbelde, stond na één nummer nat van het zweet, en miste tussendoor geen beat, ondanks een fors woordendebiet.

Als één man grime kan laten aanslaan in het buitenland, dan is het deze Michael Owuo Jr. Hij is ontzettend charismatisch en innemend, en houdt voortdurend contact met zijn publiek. Toen hij zei: ‘Dit is de tweede keer dat ik op Pukkelpop sta, maar de eerste keer op het grote podium, en ik vind dat een eer’, geloofden we hem. Dit is de man die voor een aantal fans een opleiding aan Cambridge heeft betaald, en die op het scherm achter hem geen schaars geklede babes toont, maar fragmenten uit studies over racisme en cultuur.

Als Londense mc vond hij het zijn plicht om de Britse hiphop-cultuur uit te dragen, zei hij, een cheeky manier om ‘Shape of you’ van Ed Sheeran in te leiden, met een op een aantal punten gewijzigde tekst die we niet kunnen publiceren waar kindjes meelezen. Het was met ‘Cigarettes and cush’ een van de weinige rustpunten in de furieuze set, die hij niet wilde afsluiten met ‘Fire in the park’ maar met ‘Fire in Belgium’.
Achteraf sprong hij van het podium en poseerde voor wel 60 selfies. Dude!