Amerikanen verbazen zich over fenomeen dropping
Foto: Photo News

Kinderen worden ’s nachts alleen in een bos achtergelaten, en moeten zelf hun weg naar hun huis of kampeerplek terugvinden. Het klinkt voor Amerikanen als een barbaars ritueel, maar voor ons is het een fijne activiteit van de jeugdvereniging: dropping.

Het is de krant New York Times die met een artikel het fenomeen introduceert aan de andere kant van de oceaan. Volgens de auteur van het stuk gaat het om ‘een heel erg Nederlands zomerritueel’. ‘Het klinkt extreem, maar in Nederland is het normaal’, valt het stuk met de deur in huis.

In het stuk komen een aantal betrokkenen aan het woord, die wel allemaal goede herinneringen aan hun avontuur lijken te hebben. Sommigen halen sterke verhalen boven over hoe de politie zelfs een oogje dichtkneep bij het transport van geblinddoekte jongeren.

Maar voor de krant maakt het dan ook deel uit van een heel ander opvoedingspatroon. ‘Kinderen leren om niet al te afhankelijk te zijn van hun ouders’. Daardoor krijgt het van de New York Times de stempel van een overgangsritueel mee.

Bij veel lezers blijft vooral hangen dat het gaat om het bewust opwekken van een trauma. Dat de meeste kinderen op dropping gaan als onderdeel van een kamp met de jeugdbeweging, gaat er niet goed in. Op Twitter verbazen de Amerikaanse lezers zich massaal over hoe onverantwoord een nachtelijke tocht is.

Maar bij onze noorderburen leidt dat vooral tot grappige reacties. Zo beweren sommigen dat ze na een dropping nog steeds op zoek zijn naar hun ouders, of omgekeerd: dat ze helemaal niet wisten dat het de bedoeling was dat de kinderen nog zouden terugkeren.