Snel breedbandinternet vast in communautair moeras
België moet dwangsommen betalen van 5.000 euro per dag. Foto: Getty Images/iStockphoto

België moet 5.000 euro per dag aan dwangsommen betalen, omdat het Brussels Gewest een Europese richtlijn over breedbandinternet niet volledig heeft omgezet. Brussel blijft weigeren.

Het moet goedkoper zijn om netwerken voor supersnel breedbandinternet aan te leggen. Dat oordeelde Europa, toen het in 2014 een richtlijn aannam die de kosten moest verlagen. Ze bevat een rist maatregelen, zoals de mogelijkheid voor telecomoperatoren om netwerkkabels te leggen wanneer ergens al nutswerken bezig zijn.

Over die richtlijn legt het Europees Hof ons land nu 5.000 euro dwangsommen per dag op, omdat het de richtlijn nog altijd niet volledig heeft omgezet. Het probleem ligt bij het Brussels Gewest, dat blijft volhouden dat het voor een deel van die richtlijn, een detail, niet bevoegd is.

Iedereen wijst naar iedereen

Vlaanderen en Wallonië hebben intussen alle elementen van de richtlijn omgezet in decreten. Maar Brussel talmt, en dat over één detail. Zo zegt de richtlijn dat een telecomoperator ‘bezoekrecht’ heeft op de werf van andere infrastructuurwerken. Zo zou ze op de werf van een elektriciteitsaanbieder mogen gaan kijken of ze die werken kan aangrijpen om er in één ruk ook wat netwerkkabels te leggen. Brussel zegt dat dat federale materie is, waar zij niet bevoegd voor is.

Vlaanderen en Wallonië oordeelden daar duidelijk anders over, want zij zetten dat artikel wel om in decreet. En ook het BIPT vindt dat Brussel wel degelijk bevoegd is. ‘Het gaat hier om een verplichting aan de energieoperatoren’, zegt Jimmy Smedts, woordvoerder van het BIPT. ‘Dus zijn wij van mening, en we zijn dat altijd al geweest, dat dit de bevoegdheid van de gewesten is.’

Maar in Brussel zijn ze niet te vermurwen. ‘Wij hebben laten weten dat wij oordelen dat ons gewest niet bevoegd is voor de omzetting van die richtlijn’, reageert Leonôr Da Silva, woordvoerster van ontslagnemend minister-president Rudi Vervoort. Een motivering voor dat standpunt kon ze nog niet geven.

Sense of urgency

‘Ik heb ooit al eens proberen uit te zoeken waarom dat niet in orde geraakt,’ zegt de Brusselse politica Els Ampe (Open VLD). Zij stelde in 2017 al een parlementaire vraag in het Brussels Parlement aan staatssecretaris Bianca Debaets (CD&V). Ze vroeg zich toen al af waarom Brussel zo talmde met de omzetting van de Europese richtlijn. Debaets verwees naar de hele communautaire machine die aan het draaien was, maar stelde ook dat niet zij, maar minister-president Vervoort bevoegd was.

Ampe zegt van Vervoort nooit een antwoord te hebben gekregen. ‘Debaets verwijst naar Vervoort. Vervoort wijst naar Debacker (Philippe, federaal minister van telecom, red.)… Iedereen wijst naar elkaar.’ Volgens haar mag het niet verbazen dat Brussel zo talmt, gezien het Brusselse verzet tegen de introductie van 5G-internet. ‘Er is een gebrek aan sense of urgency’, zegt ze. ‘Te weinig mensen zijn zich er bewust van het belang van breedbandinternet. Hopelijk is dit een wake up-call. Maar het is toch erg dat er altijd sancties nodig zijn vooraleer hier iets bougeert?’