Calvo: ‘We waren te eenzijdig gefocust op klimaat’
Foto: ISOPIX

Nu het stof van de verkiezingen is neergedwarreld, blikken de Groen-kopstukken terug op de campagne. Gisteren deed voorzitster Meyrem Almaci dat in De Standaard, vandaag Kristof Calvo in De Zondag. ‘Ik ben héél teleurgesteld. Ik ga dat niet onder stoelen of banken steken.’

Calvo geeft aan De Zondag toe dat hij het nog steeds moeilijk heeft met de verkiezingsuitslag. ‘Met onze uitslag, maar óók met de opgang van extreemrechts én met de vele blanco stemmen. Ik ben héél teleurgesteld. Ik ga dat niet onder stoelen of banken steken.’

Velen hebben blanco gestemd omdat mensen politiek beu zijn, verklaart Calvo. ‘De debatten over lonen en uittredingsvergoedingen. De besluiteloosheid. Ik ben een politiek dier. Maar zelfs ik was die permanente campagne van de voorbije jaren beu, écht beu. We hadden vijf jaar zonder verkiezingen, maar de campagne is nooit gestopt. Dat is één reden waarom de mensen een middelvinger opgestoken hebben.’

Het succes van het Vlaams Belang zoekt Calvo niet alleen bij migratie. ‘Ik kijk in de eerste plaats naar de groeiende ongelijkheid en onzekerheid in de samenleving. Als mensen onzeker zijn over hun loon en pensioen, dan gaan ze nieuwkomers zien als concurrenten.’

Calvo deelt ook de analyse van Almaci: Groen leek in de campagne te veel op een klimaatpartij. ‘We zijn geen one-issuepartij. Maar we kwamen wel zo over. We waren te eenzijdig gefocust op het klimaat en te weinig zichtbaar op het sociale. Dat is ook zelfkritiek. Een groene partij moet óók in de strijd tegen ongelijkheid het voortouw nemen. Wij kwamen echter niet op die manier naar buiten.’

De fractieleider was de afgelopen weken opvallend stil. ‘Ik was heel teleurgesteld na 26 mei,’ verklaart Calvo zijn afwezigheid. ‘Wellicht meer dan anderen in de partij. Ik was ook boos. Ik zat met veel vragen. Ik wou eerst antwoorden zoeken. Ik heb veel mensen gesproken. Ik vond dat slimmer dan meteen interviews te geven. Maar intussen heb ik antwoorden en is ook de strijdbaarheid terug.’