Buitenlandse pers over Michel: van ‘begaafd verbinder’ tot ‘monsieur patate’
Foto: REUTERS

Wat schrijven de buitenlandse kranten over de aanstelling van premier Charles Michel tot nieuwe voorzitter van de Europese Raad?

In De Volkskrant wordt onze voormalige premier omschreven als ‘een liberaal die wel gewend is groepen samen te brengen’. Hij is ‘in zijn thuisland een begaafd verbinder gebleken’, schrijft de Nederlandse krant. Er volgt nog meer lof: ‘Michel bleek een begaafd tacticus, die zijn regering bijna vier jaar lang door het mijnenveld wist te loodsen’.

Waar Michel de stiel leerde? ‘Zoals wel vaker het geval is in België, leerde Michel het vak van zijn vader, de flamboyante oud-minister en oud-Europarlementariër Louis Michel’, dixit De Volkskrant.

NRC kopt op de voorpagina: ‘Het polderen in de EU werd toch weer handjeklap’. Binnenin staat te lezen: ‘Als Nederlandse premier had Rutte graag meer bereikt, maar als Europese liberaal mag hij niet klagen. Zijn politieke familie, Renew Europe (voorheen ALDE), kreeg in de banenbonanza de Europese Raad toegeschoven, het machtige gremium van regeringsleiders.’

Over Michel schrijven ze: ‘Als er iemand in de laatste vijf jaar zijn strepen in compromissen maken wel heeft behaald, is het de aankomend voorzitter van de Europese Raad’. Hij heeft volgens de krant een ‘degelijk en betrouwbaar imago’. ‘Hij strijkt niemand tegen de haren. Het leverde hem de naam van "handpop" van de Vlaams-nationalistische coalitiepartner N-VA op. Maar zijn niet-polariserende stijl zorgde er wel voor dat de regering, die constant last had van interne ruzies en brandjes, bijna tot het einde toe overeind bleef.’

In het Nederlandse Trouw is Michel ‘de liberaal die als Belgisch premier de “kamikazecoalitie” niet bijeenhield’. ‘Het is voor Europa te hopen dat hij daarbij succesvoller opereert dan als Belgisch premier’, klinkt het. Volgens Trouw had de selectieprocedure van de Europese topjobs ‘wel wat weg van de wijze waarop Michel in 2014 met 38 jaar de jongste Belgische premier ooit werd’. Over Michel schrijven ze dat hij ‘zelf eerder ingetogen is, maar zijn politieke ambities deelt hij met zijn vader.’

Op de voorpagina van de Franse krant Le Figaro is er vooral aandacht voor de vrouwelijke topjobs (niet toevallig, aangezien de Franse Christine Lagarde ook een topfunctie wist te bemachtigen). ‘Twee vrouwen om Europa uit de crisis te halen’, kopt de krant. Over Michel schrijft de krant: ‘un habitué des coalitions impossibles’ of ‘iemand die het gewoon is om onmogelijke coalities te leiden’. Ze wijzen op zijn goede band met de Franse president Macron.

De grootste troef van Michel? ‘Zijn ervaring met crisissituaties en onhandelbare coalities - zoals gebruikelijk in België.’ Zijn tweede troef is de zeer pro-Europese visie van de liberaal. ‘Hij is ervan overtuigd dat belangrijke kwesties zoals migratie, defensie en belastingen alleen op het niveau van de Europese Unie kunnen worden aangepakt.’

Ook in Libération is er aandacht voor vader Louis Michel. De krant schrijft dat ‘politiek een familiezaak is bij de Michels’. Charles Michel is een ‘voorbeeld van précocité (of vroegrijpheid)’: ‘Hij kwam de Franstalige regering binnen toen hij 25 was, de federale regering toen hij 32 was en kwam aan het hoofd te staan in 2014.’

In The New York Times staat de bijnaam die de Belgische premier in de Europese wandelgangen krijgt: ‘Monsieur Patate’, een verwijzing naar Mr. Potato Head, het personage uit de ‘Toy Story’-films waarmee hij enige fysieke gelijkenis zou vertonen.

Ook de Britse krant The Times schrijft over de bijnaam van Michel. De krant noemt de aanstelling van Michel ‘een enorme overwinning voor Macron, die nu een dichte bondgenoot heeft die ook afkerig tegenover de Brexit staat’. Ze omschrijven de liberaal als een ‘Europese federalist die in het verleden in de clinch ging met David Cameron over een mogelijke uitstap van Groot-Brittannië uit de Europese Unie’.

De Belgische Duitstalige krant GrenzEcho maakt dan weer gewag van een ‘nieuw Europees droomkoppel’, zijnde de Duitse Ursula von der Leyen en Charles Michel.