Louise Carton getuigt over eetstoornis die haar leven overnam: ‘Zelfdestructie, schaamte en 5 jaar geen maandstonden’
Louise Carton Foto: BELGA

De Belgische topatlete heeft vrijdagavond op haar website getuigd over de eetstoornis die haar leven jarenlang domineerde en haar sportieve carrière bedreigde. ‘Ik heb lang getwijfeld of ik dit zou delen, maar ik vind het te belangrijk om het niet te doen. Taboes zijn er om te doorbreken, toch?’

Louise Carton legt zich als atlete toe op de (middel)lange afstand en het veldlopen. Ze werd in 2015, 2016 en 2017 Belgisch kampioene veldlopen en won drie keer het regelmatigheidscriterium de CrossCup. Ook op de piste boekte ze knappe resultaten. Zo pakte ze in 2015 een zilveren medaille op het EK U23 op de 5.000 meter. Een jaar later werd ze zevende op die afstand op het EK voor senioren. Ze nam ook deel aan de Olympische Spelen in Rio. Maar achter die straffe resultaten gingen ook problemen schuil. Daarover getuigt ze nu in een blog op haar eigen website.

‘Als ik aan de start stond van een wedstrijd, had ik schrik dat anderen mij te dik zouden vinden, dat iedereen het zou zien als ik een halve kilo was bijgekomen. Dat idee en die angst namen heel mijn leven over’, schrijft Carton. ‘De eetbuien en de compensaties werden over de jaren altijd maar extremer. Ik schaamde me zo hard dat ik er nooit met iemand kon over praten. Ik was zo gefrustreerd, boos op mezelf, omdat ik niet uit die vicieuze cirkel geraakte.’

‘Het was pas afgelopen zomer, na mijn wedstrijd op het EK in Berlijn, dat het begon door te dringen dat ik zo echt niet meer verder kon. Ik kon niet anders dan toegeven dat mijn eetprobleem alles had overgenomen. Ik stond dan wel aan de start in een vol stadion, maar ik was daar niet echt. Op dat moment herkende ik mezelf niet meer. Toen ik nadien de teleurstelling zag bij mijn mama en coach, brak er iets.’

Louise Carton getuigt over eetstoornis die haar leven overnam: ‘Zelfdestructie, schaamte en 5 jaar geen maandstonden’
Foto: BELGA

Het bleek een kantelmoment in het leven de 25-jarige atlete. ‘Ik heb al mijn moed bijeen geraapt en mijn coach diezelfde avond en nacht alles verteld. Dat was het beste wat ik in jaren had gedaan. In oktober startte ik met een vrij intensieve therapie. Na een paar maanden, een paar dagen voor ik weer pijnvrij kon lopen, kreeg ik voor het eerst in 5 jaar mijn maandstonden. Ik wist niet goed of ik wilde wenen of lachen dus deed ik het maar allebei. Het was een eerste belangrijke stap om terug helemaal gezond te worden. Ik heb me zo eenzaam gevoeld en ik dacht ook lange tijd dat ik de enige was die daar zo mee worstelde. Ik voelde zó veel schaamte dat ik geen hulp zocht. Ondertussen weet ik dat heel veel vrouwen en mannen dit meemaken. Ieder verhaal is verschillend, iedereen moet daar een eigen weg in vinden. Als ik hiermee ook maar één iemand de moed kan geven om er met eender wie over te praten, dan vind ik dat de moeite waard om me hier kwetsbaar op te stellen.’

Lees hier de volledige blog van Louise Carton.