woensdag 17 april 2019 - Columns
camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

Pier Paolo Pasolini. blg

De verrijzenis

De blijvende onmogelijkheid van Pasolini

Toen ik als jonge student cinefiel werd door de schuld van die twee charmante bioscopen in Gent (de Sphinx en de Studio Skoop) werd een retrospectieve getoond van de Italiaanse regisseur Pier Paolo Pasolini (1922-1975). Vijftien dagen na elkaar keek ik naar Medea, Mama Roma, Edipo Re (‘Oedipus’), Porcile (‘Varkens’) en natuurlijk de meest onmogelijke van alle films: Salò o le 120 giornate di Sodoma (‘Salo of de 120 dagen van Sodom’). Bij die laatste film begonnen we met een volle filmzaal en eindigden we met vijf mensen. Nog getekend door het beschermde milieu waarin ik opgroeide, zat ik blozend te kijken naar een scherpzinnige combinatie van geweld, seksualiteit en macht.

De podcasts van
De Standaard