Het lijkt een droomjob: twee maanden verplicht in bed blijven en 16.500 euro verdienen. Tijdens het 'werken' mogen de deelnemers tv-kijken, videogames spelen of een boek lezen. Bovendien gebeurt het in naam van de wetenschap. De wetenschappers van de Nasa en de ESA willen immers de effecten van lange ruimtereizen op het lichaam onderzoeken. 

Bij lange ruimtereizen moeten astronauten normaal veel spieroefeningen doen omdat spieren, door de gewichtloosheid in de ruimte, dreigen te verslappen. Wetenschappers willen nu onderzoeken of 'artificiële zwaartekracht', opgewekt door een soort centrifuge, die spieroefeningen kan vervangen.

Bloedklonters

De wetenschappers maken het de proefpersonen niet gemakkelijk. Zij liggen met hun voeten een beetje hoger dan hun hoofd om te voorkomen dat er te veel bloed naar beneden stroomt of dat er zich bloedklonters vormen. Op regelmatige tijdstippen moeten de proefpersonen evenwel plaatsnemen in een soort centrifuge die het bloed weer naar de voeten stuwt. Die centrifuge moet het effect van de zwaartekracht imiteren. Maar of dat echt werkt, moeten de proefpersonen ervaren.

Het is overigens niet de eerste keer dat de Nasa mensen betaalt om in bed te blijven. Hier vertelt Andrew Iwanicki wat zeventig dagen in bed liggen met hem deed.

Zweten als een paard

'Zodra het bed verticaal stond, voelden mijn benen zwaarder aan dan ooit. Mijn hart begon supersnel te pompen en ik kreeg overal jeuk. Ik begon te zweten als een paard. Het bloed stroomde naar mijn benen, mijn aderen begonnen uit te zetten. Ik dacht dat ik zou flauwvallen. Acht minuten later viel mijn polsslag terug van 150 naar 70. Ik zag steeds minder goed, het werd haast zwart voor mijn ogen. Ook mijn begeleiders beseften dat het niet zo best liep. Ze draaiden het bed terug naar zijn horizontale positie. Pas daarna vertelden ze me dat niemand na zo veel dagen in bed, meteen 15 minuten kon rechtstaan.'

Waarmee we maar willen zeggen dat die 16.500 euro niet zo gemakkelijk te verdienen zijn.