‘Alle punten die België belangrijk vond, zijn uiteindelijk in het pact terecht gekomen’, zegt ambassadeur Jean-Luc Bodson die het pact voor ons land onderhandelde. 'Van N-VA heb ik geen alarmbellen gehoord.'

Zes experts, eentje voor elke fractie, laten vanmorgen hun licht schijnen over het VN-Migratiepact. Maar eerst mocht ambassadeur Jean-Luc Bodson, de speciale gezant voor Asiel en Migratie die de tekst onderhandelde, de loop van de onderhandelingen nog eens op een rijtje te zetten. Hij wou daarmee duidelijk maken dat hij over de hele lijn volgens de politieke wensen van België gehandeld heeft. Die werden vastgelegd tijdens drie interne vergaderingen, de zogenoemde CoorMulti. ‘Het besluit van de laatste vergadering, op 12 september, was dat we een evenwichtige tekst hebben, die rekening houdt met de gevoeligheden’, zegt Bodson. ‘Er werd toen ook besloten dat de tekst goedgekeurd zou worden in december.’

'Voor die CoorMulti nodigen we altijd alle betrokken ministers uit.' Bodson geeft daarmee aan dat alle vicepremiers vertegenwoordigd kunnen zijn, net als het kabinet Asiel en Migratie en alle betrokken administraties.' We hebben nooit het signaal gekregen dat er een probleem is. Daartussen is er ook veel informeel overleg geweest, ook met het kabinet-Francken. Ik heb daar bewijzen van. Van de CoorMulti worden notulen gemaakt. Die worden naar alle betrokkenen gestuurd en kunnen altijd door iemand van de regering naar een hoger niveau getild worden voor discussie. Dat is nooit gebeurd.'

Bodson stipte ook fijntjes aan dat de Europese landen die het hardst onderhandelden Nederland, Denemarken en het Verenigd-Koninkrijk waren. En laat het nu net met Nederland en Denemarken zijn, dat premier Charles Michel (MR) een gemeenschappelijke interpretatieve nota wil opmaken om uit de politieke impasse te geraken.

‘Alle punten die België belangrijk vond, zijn uiteindelijk in het pact terechtgekomen’, zei Bodson nog. ‘De tekst is niet-bindend, hij is een politiek engagement’, zei hij nog. De tekst werd op heel wat punten strenger gemaakt op vraag van de ontvangende landen, zoals België. Daarbij geeft Bodson de volgende voorbeelden:

  • Er werd meer nadruk gelegd op de soevereiniteit van de lidstaten en het niet-bindende karakter van de tekst.
  • De negatieve effecten van illegale migratie zijn in de tekst opgenomen. 
  • Waar nodig, werd het onderscheid tussen legale en illegale migratie gemaakt.
  • De lijst met basisrechten van migranten werd geschrapt.
  • Er is geen aparte categorie voor klimaatvluchtelingen.
  • De mogelijkheid om gezinshereniging te beperken, werd behouden. Die passage kwam tot stand na overleg met de Dienst Vreemdelingenzaken.
  • Er is geen sprake van collectieve regularisatie.
  • De mogelijkheid blijft bestaan om wie illegaal in een land is te straffen.
  • Ook het verbod om gezinnen voor hun uitwijzing op te sluiten, werd afgezwakt. Er moeten, indien mogelijk, alternatieven gezocht worden.
  • Landen van herkomst hebben de verplichting om illegale migranten terug te nemen.

‘U hebt een uitstekend parcours gereden, binnen de context van de diplomatieke besprekingen’, zei N-VA-fractieleider Peter De Roover. ‘Ik zou u willen aanstellen tot mondiale en definitieve interpretator van de teksten, dan zouden we toch iets meer gerust gesteld zijn. Maar dat kan nu eenmaal niet.’