camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

Wouter Van Besien met zijn dochter, die de smaak van fietsen al te pakken heeft. blg

COLUMN

De flexibiliteit van een scherpslijper

Guy D’haeseleer en Forza Ninove. Als ze niet bestonden, zou je ze moeten uitvinden. Duidelijker kun je niet brengen hoe uitzichtloos en absurd stadsprojecten en bij uitbreiding samenlevingsmodellen kunnen zijn, en hoe racisme als humor wordt vergoelijkt. Maak er maar verplichte leerstof van aan de faculteiten politicologie, want een betere illustratie van hoe een stad zich hopeloos in een impasse vastrijdt, vind je niet. Het hele Forza-verhaal baadt in nostalgie naar een tijd die voor altijd voorbij is. Daarom worden twee mythes geactiveerd. Die van de idyllische, witte, homogene stad van weleer, net als die van de onveilige, gekleurde en gewelddadige stad van de toekomst. Het is een verhaal zonder perspectief. Zelfs als je een muur met stadsgrachten rond Ninove bouwt en alle Brusselse pendelaars de toegang ontzegt, komt het witte verleden nooit meer terug. Tenzij misschien aan de toog, na enkele liters Witkap-Pater, het onvolprezen lokale brouwsel.

De podcasts van De Standaard