Onder de Ukkelaars zijn er ook sukkelaars
Foto: belga
In Ukkel is mijn vader geboren en staat het jeugdhuis ’t Uilekot. De enkele keren dat ik daar geweest ben, vond ik het een sympathieke boîte – zoals de Brusselaars zeggen. Toch associeer ik Ukkel vooral met lanen vol majestueuze herenhuizen, met tennisterreinen en privézwembaden, met exclusieve sportclubs en blinkende bolides, met rijke zakenlui à la Bernard Arnault.

Het gemeentebestuur zit danig verveeld met dat ‘clichébeeld’, zo kreeg ik gisteren te horen in Ukkel. Vooral de Ukkelse Open VLD, die met Jean-Luc Vanraes en Stefan Cornelis de vorige en de huidige OCMW-voorzitter levert, probeert tijdens de campagne te benadrukken dat Ukkel méér is dan een gemeente voor de rijken.

‘Rijk trekt arm aan’

Van de 82.000 inwoners zijn er 6.000 die (on)rechtstreeks van het OCMW afhangen, 1.100 à 1.200 van hen krijgen een leefloon. Zij zijn uiteraard niet de bewoners van het superrijke Quartier d’Orange, noch van de mooie panden rond Montjoie of Churchill. ‘Hier wonen veel welgestelde mensen, dat is zo’, zegt Open VLD’er Frederic Convent. ‘Maar rijk trekt arm aan, ook dát is nu eenmaal zo. We vergeten ook de minder gegoede mensen niet. De Ukkelaars zijn over het algemeen geen sukkelaars, maar zij die het wel zijn kunnen op ons rekenen.’ Is dat zo? Toen ik twee weken geleden door Laag-Ukkel reed met de tram, heb ik minstens evenveel tevredenheid als onvrede ervaren.

Het sociale beleid moet blijken uit het feit dat het bestuur 20 procent van zijn budget heeft overgeheveld. Na een halve dag in Ukkel, van Les Brasserie Georges tot Sint-Job, moet ik mijn beeld wat bijstellen: het blijft de betere gemeente, maar er wordt wel degelijk ingezet op zaken als betaalbaar wonen, toegankelijk openbaar vervoer, netheid en leefbaarheid in alle wijken – ook Laag-Ukkel. Frederic Convent: ‘De voorbije jaren is er veel geïnvesteerd in scholen (de man is zelf voorzitter van twee schooltjes, red.), crèches, het nieuwe gemeenschapscentrum en de bibliotheek.’

Natuurlijk is Ukkel een gemeente met twee snelheden, geeft Stefan Cornelis toe, maar wij doen ons best om die kloof iets kleiner te maken door bijvoorbeeld kleinere wooneenheden op de markt te brengen, al dan niet via ons sociale verhuurkantoor. Vroeger trokken jonge mensen de gewestgrens over zodra ze alleen gingen wonen of kinderen kregen, nu zien we dat de stadsvlucht stilaan aan het keren is. Vorst en Sint-Gillis worden duidelijk herontdekt en gesmaakt, hopelijk is het daarna aan Ukkel. We doen er alles aan opdat de hardwerkende Ukkelaar hier kán wonen en graag woont.’

Eerste grote werf voor het volgende bestuur: mobiliteit. Ukkel beter ontsluiten. Ondanks vijf (!) treinstations slibt de gemeente dicht, de fiets is niet voor iedereen een optie wegens een behoorlijk heuvelachtig grondgebied.

‘Nee’ tegen een golfterrein

Op een oppervlakte van 23 vierkante km heeft Ukkel best veel parken en een stuk Terkamerenbos. De gemeente wil ook koste wat kost groen blijven – al is buurgemeente Watermaal-Bosvoorde de enige ‘echt’ groene gemeente met Olivier Deleuze (Ecolo) die de sjerp draagt - en heeft een betonstop avant la lettre ingevoerd. Cornelis: ‘Zo hebben de Ukkelaars zelf gepleit om de groene omgeving Kauwberg als semi-natuurgebied te behouden. De plannen om er een golfterrein van te maken – jawel – zijn opgeborgen. Stel je voor!’ Hij kan er zelf smakelijk mee lachen.

De rijken wegjagen, dat willen de Ukkelse liberalen dan ook weer niet. De burgemeester, Boris Dilliès van de MR, spreekt graag van een ‘elegante gemeente’. Ik vind dat de beschrijving van Stefan Cornelis – ‘een gemeente met twee snelheden’ – beter in de buurt komt van het reële totaalplaatje.

Hoe zit het politiek? Tot nu toe haalden de liberalen, al sinds 1994 samen op een lijst, onbedreigd de (absolute) meerderheid, maar deze keer houden ze hun hart vast. Eerste schepen Marc Cools, die vroeger bij de MR was, heeft na interne strubbelingen een scheurlijst opgericht. Hij neemt ongetwijfeld een hoop kiezers mee. Voormalig burgemeester Armand De Decker, in 2012 nog de absolute stemmenkampioen, is genekt door Kazachgate en volledig van het toneel verdwenen. ‘En Didier Reynders?’, hoor ik u denken. Wel, de tweede populairste liberaal uit 2012 doet niet eens mee met de verkiezingen straks. In Ukkel dachten velen dat de vicepremier in de herfst van zijn carrière een internationale topjob zou combineren met de sjerp (en met flair), maar dat zal dus niet gebeuren. Zijn kans om te schitteren op lokaal niveau heeft de vicepremier definitief laten passeren.

 

 

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig