woensdag 2 mei 2018 - Cultuur en Media
camera closecorrect Verwijs ds2 facebook gplus nextprevshare twitter video

CD

Verrukkelijke smeltkroes

In 2011 werd Janelle Monae (32) naar de top gekatapulteerd. Ze was sexy om te zien, scherp in haar songs en live fantastisch, maar bij ontstentenis van hits schopte ze het niet tot superster. Haar derde album is opnieuw een conceptalbum, waarin ze de rol opneemt van een half menselijk wezen. Prince duikt op als postume special guest, en verder is er ook nog een donkere ‘emotion picture’. Monae heeft haar neiging tot bombast wat ingeperkt en laat deze keer wat meer horen over zichzelf (arme jeugd, mislukte relaties, perfectionisme, houdt van paddenstoelen en vagina’s). Ze deelt haar visie op ‘black power’, seks en op het einde ook op haar angsten (‘Don’t judge me’, ‘So afraid’). Dirty computer is een krachtig, trots statement, maar ondanks de persoonlijke teneur blijft Monae wellicht een te veelgelaagde en eclectische figuur om een groot publiek frontaal te raken. Muziekfreaks zullen er niet om malen, want deze verrukkelijke smeltkroes barst van de stilistische verwijzingen en fijne details.