camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

Niets is voor eeuwig, behalve Bach. Op welke manier je zijn muziek ook uitvoert, hoe zwaar je ook sleutelt aan bezetting of voordracht: de grootmeester van de barok blijft ­altijd fier overeind. Neem zijn zes cellosuites. Heilig repertoire voor vier snaren, maar op deze plaat hertaald naar saxofoonkleppen. De Nederlandse sax­virtuoos Raaf Hekkema is niet aan zijn proefstuk toe: eerder al tekende hij voor arrangementen van Paganinicaprices en Bachs vioolpartita’s. Al vanaf maat twee ben je het origineel vergeten: wat Hekkema uit Bach haalt, is niet minder dan levende zanglijnen en dansende ritmes. Elke suite wordt uitgevoerd op een ander instrument, waardoor de vertolking aan diepte wint. Want yes, die derde suite lijkt gewoon gemaakt voor sopraansax. En natúúrlijk is er voor suite nummer vijf zo’n herfstige rechte altsax nodig. Jammer alleen dat de opname zo in de ruimte zwemt, alsof de muziek ergens vanop een straathoek of marktplein onze oren binnenwaait. (tjb)

De podcasts van De Standaard