Zus Hardy: ‘We hebben dezelfde kansen gekregen’
Foto: Photo News

Een van de laatste getuigen op het assisenproces tegen Renaud Hardy donderdag was de één jaar jongere zus van de beschuldigde. Zij vertelde dat zij en Renaud binnen het gezin dezelfde kansen hadden gekregen. De zus begreep ook niet vanwaar die vrouwenhaat bij haar broer kwam.

De zus woonde tot haar achttiende thuis en ging daarna in Antwerpen studeren. Sindsdien had ze nog heel weinig contact met Renaud, alleen telefonisch bij verjaardagen of op communie- en familiefeestjes. Ze waren naar eigen zeggen uit elkaar gegroeid. Ze beaamde dat hun vader afwezig was binnen het gezin, omdat hij manisch-depressief was. Volgens Renaud had zijn bvader ook een alcoholprobleem.

‘Als kind hebben we aan vader niet veel gehad’, zei de zus. Haar moeder nam daarna de opvoeding van de kinderen op zich en was kordaat. ‘Ik zou niet zeggen streng’, reageerde de zus. ‘Ik vind dat onze moeder evenveel liefde aan de drie kinderen heeft gegeven. Het kan zijn dat onze broer misschien het meest gestraft werd, maar ja, hij is dan ook een jongen. Hij was sociaal. Achteraf hoorden we dat hij ooit tot mooiste baby is verkozen. Zijn band met moeder was goed.’

Volgens Hardy lag zijn moeder nochtans mee aan de oorzaak lag van zijn vrouwenhaat, maar dat kon de zus niet begrijpen. ‘Tot drie weken geleden belde hij nog om de drie à vier dagen met moeder om te vragen hoe met haar gaat, maar moeder kan dat niet aan.’

Schaamte voor Parkinson

Nog volgens de zus schaamde haar broer zich voor zijn Parkinson en had hij ‘schrik dat hij zou aftakelen’. ‘Opeens lag zijn appartement er slordig bij. Hij reageerde helemaal anders op de schaarse momenten dat we elkaar zagen. We kwamen dan bij hem en hij zei “als het om de dikke nek uit te hangen is, ga dan maar weg”.’

‘Ik wist dat hij in de cel was beland. Hij had drugs gebruikt en geschoten op iemand. Ik snapte het niet. Ik heb hem bezocht in Merksplas. Ik vond het heel erg wat hij gedaan had. Ik dacht dat het door zijn ziekte en medicatie kwam. Daarna hoorde ik van de andere feiten. Op dat moment heb ik de deur gesloten.’

Linda Doms

De zus werd door François V., een vriend van de beschuldigde, in het weekend van 19 september 2015 gebeld met de mededeling dat Hardy iemand iets ergs had aangedaan. ‘Ik heb mijn zus geïnformeerd’, legt ze uit. ‘Ik ben onmiddellijk naar de politie gegaan. Toen wist ik nog niet dat Linda Doms het slachtoffer was. Ik kende mevrouw Doms, omdat we als kinderen een achttal jaar samen in een koor hadden gezongen.’

‘Aan de kinderen hebben we dat thuis uitgelegd, zodat ze het een plaats kunnen geven’, zei de vrouw, die eraan toevoegde dat ze haar broer na de feiten op Linda Doms niet meer ging bezoeken in de gevangenis. ‘Het is niet gemakkelijk voor twee tieners. Daarom wil ik mijn naam niet vermeld zien, want de kinderen worden eraan gelinkt en dat is heel erg voor hen.’