Gevallen Oxfam-topman reageert: 'Mijn familie wil me niet meer zien'
Foto: rr
De gevallen Oxfam-topman Roland Van Hauwermeiren reageert voor het eerst op de internationale verontwaardiging over de seksfeestjes die hij herhaaldelijk organiseerde in noodgebieden. ‘Veel wordt overdreven.’

De internationale pers noemt hem de spil in het seksschandaal dat Oxfam nu zo hard treft. Roland Van Hauwermeiren (68) trotseert de storm in de anonimiteit van de Belgische kust. Hij woont er alleen, twee hoog in een oud appartementsgebouw aan de zeedijk. ‘Ik heb helemaal geen zin om te reageren’, klinkt het eerst, nadat we hebben aangebeld. ‘Wat ik overal zie verschijnen, is zwaar om te dragen. Het doet pijn. Het is vooral heel erg dat mijn familie me niet meer wil zien.’

Van Hauwermeiren komt binnenkort naar buiten met een officiële verklaring, zegt hij. Via zijn advocaat. Hij hoopt daarna verder niet meer gestoord te worden. ‘Maar weet dat er heel veel mensen – ook bij de internationale media – het schaamrood op de wangen zullen krijgen als ze mijn versie van de feiten horen. Niet dat ik alles ontken. Er zijn zaken die correct beschreven worden. Maar ik lees ook veel leugens en overdrijvingen. Iedere week feesten? Chique villa’s? Vrouwen betaald met geld van de organisatie?’

En dan gaat de deur onverbiddelijk dicht.

Niets dan lof

Intussen komen steeds meer details over het leven van Van Hauwermeiren als humanitair hulpverlener naar boven. Zijn carrière begon hij bij Caritas International in 1995, nadat hij was gedetacheerd door het Belgische leger. Bij Caritas konden ze zijn ervaring bij de logistieke eenheden heel goed gebruiken, en zijn inbreng werd geapprecieerd. Dat is alleszins de eerste conclusie van een inderhaast gestart intern onderzoek.

‘Toen vorige week de naam van Van Hauwermeiren werd gekoppeld aan seksfeestjes met vrouwen in noodgebieden, wilden we onmiddellijk uitzoeken of hij zich ook bij ons schuldig had gemaakt aan dergelijke feiten’, zegt Gilles Cnockaert van Caritas. ‘We ondervroegen alle mensen die mogelijk met hem samenwerkten tussen 1995 en 1999. Niemand merkte ooit iets verkeerds op. Integendeel. We krijgen niets dan lof te horen over zijn werk.’

Veel kon hij ook niet mispeuteren. Van Hauwermeiren werkte toen voornamelijk op de zetel in Brussel. Zijn opdrachten in het buitenland waren beperkt en altijd zeer tijdelijk. In 1999 verliet Van Hauwermeiren Caritas. ‘Uit eigen vrije keuze. Niet omdat wij hem ontsloegen.’

Seksfeestjes voor collega’s

Daarna ging Van Hauwermeiren wel zijn boekje te buiten: in 2004 in Liberia met de Britse organisatie Merlin, in 2008 in Tsjaad, en in 2010 na de aardbeving in Haïti. Hij liet geregeld lokale vrouwen en volgens bepaalde bronnen ook minderjarige meisjes oppikken voor seks. Of hij betaalde hen om seksfeestjes voor zijn collega’s op te vrolijken.

Tussen al die schandalen door trad Van Hauwermeiren in internationale media wel op de voorgrond bij de heisa rond de organisatie Zoe’s Ark. Medewerkers van de Franse organisatie probeerden 103 vluchtelingenkinderen te ontvoeren. ‘Het werk van de andere ngo’s zal hier niet onder lijden’, zei hij toen. ‘We blijven helpen zoals we eerder deden. De mensen zijn slim genoeg om een verschil te maken tussen de organisaties die hulp bieden en de organisaties waar er meer achter zit.’

Hoewel getuigen meermaals de alarmbel luidden, kon Van Hauwermeiren tot in augustus 2014 blijven werken bij ngo’s. Bij Action Against Hunger, zijn laatst gekende werkplek, kennen ze geen klachten over de Belg. ‘Maar we onderzoeken wel of hij iets mispeuterde in de periode dat hij voor ons werkte.’