camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

CD

Zit er daar een skelet in die gitaar?

Will Toledo had al een dozijn ­albums op Bandcamp gepleurd toen hij in 2016 ‘debuteerde’ met Teens of denial, de zoveelste reddingsboei voor de indierock. Bizar dus, dat zijn nieuwe er eentje is die hij al in 2011 uitbracht. De hartverscheurende conceptplaat over zijn hobbelige tienerleven, ingeblikt als ­negentienjarig ukkie, werd een cultfavorietje, maar Toledo beschouwde ze als onaf. Dat hij ­terugkeert naar zijn geblutste teenage self, moet je wellicht zien als het afsluiten van zijn jeugd. De opfrisbeurt van zijn eigengereide liedjes is qua sound een zevenmijlssprong voorwaarts. In zijn gitaren rammelen nog steeds de skeletten van Guided by Voices en Pavement, maar ze zijn zo veellagig aangebracht dat je een wall of sound krijgt waar Springsteen niet vies van zou zijn. ­Toledo pimpte enkele lyrics. ‘God, give me Frank Oceans voice and James Browns stage presence’, verzucht hij droogjes, ‘I will be your rock, God.’ Hopen.

De podcasts van De Standaard