‘Ik raad iedereen aan z’n eigen begrafenis te regelen’
Foto: bdw

In een gesprek met de regionale zender ROB-tv vertelt voormalig rolstoelatlete Marieke Vervoort over haar plannen om euthanasie te plegen, en over haar begrafenis die ze al heeft voorbereid. Een heel goed idee, zegt rouwexpert Manu Keirse over dat laatste. ‘Bespreek alles met de familie, dan houden zij mooie herinneringen over.’

De gezondheidstoestand van Marieke ‘Wielemie’ Vervoort (38) is de laatste tijd fel achteruitgegaan, de voormalige paralympiër deed het interview daarom vanuit haar ziekenbed. ‘Ik wil in vrede gaan, in zachtheid sterven’, zo vertelt ze. ‘Ik heb al met de begrafenisondernemer besproken dat ik een rode doodskist vol met witte rozen wil, en een doosje met witte vlinders. Als ze mij naar buiten dragen, moeten die vlinders worden vrijgelaten, als mijn ziel die wordt vrijgelaten.’

Een lovenswaardige aanpak, meent psycholoog en rouwexpert Manu Keirse. ‘Ik kan het alle mensen die zich in de laatste fase van hun leven bevinden zeker aanraden om samen met de familie hun begrafenis al te regelen. Het zorgt voor rust, en niet alleen voor de patiënt zelf, blijkt uit onderzoek, maar ook voor de nabestaanden. Rouw gaat namelijk heel vaak gepaard met schuldgevoelens en spijt, en met nabestaanden die zich afvragen of ze hun geliefden wel alle mogelijke hulp geboden hebben. Door jouw begrafenis samen met je familie te regelen, vermijd je dat’, zegt Keirse.

Laatste herinneringen

Weliswaar is het essentieel dat de stervende zijn laatste wensen goed bespreekt met de familie. Keirse: ‘De overledene merkt uiteraard niets meer van zijn eigen begrafenis, maar voor de nabestaanden zijn dat wel de allerlaatste herinneringen aan hun dierbare. Het is dus heel belangrijk dat die vrede hebben met de laatste wensen van hun familielid. Ik ken het geval van iemand die in alle stilte begraven wilde worden, zelfs zonder dat daar nabestaanden bij aanwezig mochten zijn. Dat was voor hen ontzettend pijnlijk. Een begrafenis is in se een sociaal gebeuren.’

Een bijkomend voordeel: als de patiënt zijn laatste wensen goed bespreekt met zijn naasten, is er geen nood om die nog officieel te laten vastleggen. ‘Dat kan men laten registreren bij het gemeentehuis, maar eenmaal alles rustig is besproken tussen patiënt en nabestaanden zie ik daar de meerwaarde niet van in’, besluit Keirse. ‘Daarom pleit ik zo sterk voor een open dialoog tussen patiënt en familie. En stel dat gesprek niet uit tot op het allerlaatste moment. Jouw eigen begrafenis is misschien niet het prettigste gespreksonderwerp, maar het is erg goed voor de rouwverwerking bij de familie als daar na het overlijden geen twijfel meer over is.’