‘King of the Belgians’, bescheiden in Berlijn
King of the Belgians

Grootste kanshebber op de uitreiking van de European Film Awards in Berlijn vanavond is de Gouden Palmwinnaar The square, dat in heel Europa een kritisch succes was, maar bovendien ook een publiek wist te vinden. In de categorie Beste Komedie zitten ook twee Belgische komedies. Maar of ze ook zullen winnen? ‘Ach, als je met lobbywerk moet winnen, laat dan al maar.’

The Square is zowel genomineerd in de categorie beste film als in beste komedie, wat in die laatste categorie een buitenkansje biedt voor de aanwezige Belgen. Twee van de vier genomineerde komedies komen uit ons land: Vincent en het einde van de wereld van Christophe Van Rompaey en King of the Belgians van Peter Brosens en Jessica Woodworth. Vooral die laatste film maakte grote sier op de filmfestivals in heel de wereld - ook al vond de film in eigen land geen distributeur bereid om de film te steunen.

‘Daarom voelt het extra goed om hier te zijn’, zegt Woodworth. ‘Het is niet raar dat de film hier genomineerd is’, zegt acteur Titus De Voogdt, ‘het is raar dat de film het eigenlijk alleen in België niet goed gedaan heeft. Dat zegt wel wat over ons gebrek aan filmtraditie. Het lijkt wel alsof mensen niet meer met een open blik naar films kunnen kijken. Ook op tv en in kranten is er veel te weinig animo voor cultuur, en een film als deze heeft die steun nodig. In Italië hadden de eerste week evenveel mensen de film gezien als in ons eigen land na de hele run.’

‘Het is teleurstellend’, zegt Woodworth. ‘RTBF weigert zelfs om de film uit te zenden. Terwijl de film toch ook met steun van de belastingbetaler is gemaakt. Dan mag die de film toch ook zien?’

Geen komedie

Geen sant in eigen land dus, maar het regisseursduo én de hoofdrolspelers gaan koppig verder op hun élan: er komt zelfs een sequel. ‘ The barefoot emperor pikt aan waar King of the Belgians stopte, maar wordt geen mockumentary’, aldus Woodworth.

‘Voor ons, de acteurs, is het nooit een komedie geweest’, zegt Peter Van de Begin, die als de Belgische koning Nicolas III de hoofdrol speelde. ‘Doordat we het zo ernstig spelen, worden de situaties des te absurder. Er was een enorme vrijheid op de set: we waren samen op reis, en iedereen bleef van ’s ochtends tot ’s avonds in zijn rol. Hoe langer hoe meer was er ruimte voor improvisatie.’

Maar of ze gaan winnen vanavond? Er klinkt enig ongeloof in het gelach. ‘Ik heb gehoord dat de Zweden heel goed zijn in lobbywerk’, zegt Van den Begin. ‘En het Vlaamse lobbywerk is niet nul, maar onder nul.’

De Voogdt valt in: ‘Ach, als je met lobbywerk moet winnen, laat dan al maar.’

Van Parijs tot Berlijn

De European Film Awards vieren hun dertigste verjaardag met wat een soort van best of belooft te worden. Veerle Baetens en Johan Heldenbergh werden opgetrommeld om toch nog een laatste keer een nummer te brengen uit hun geliefde soundtrack van The broken circle breakdown.

‘Dat wordt ‘If I needed you’’, zegt Heldenbergh, die rondloopt met Marx onder de arm, de theatertekst die hij vanaf januari zal opvoeren. ‘Het is al ruim twee jaar geleden dat we die muziek nog live brachten, op onze laatste show in de Olympia in Parijs. We wilden op een hoogtepunt stoppen, maar als ze je vragen bij de European Film Awards, zeg je geen nee. Ik vind dit trouwens een belangrijk event. Awards zijn belangrijk om films in the picture te brengen. En dat zeg ik niet omdat ik zelf graag prijzen krijg: ik heb er nog nooit een gekregen. Er mag best wel wat meer ruchtbaarheid worden gegeven aan de Europese film, en voor mijn part mogen daar ook populairdere films bij zitten. Er hangt nog te veel een imago rond Europese film alsof het per se moeilijk en zwaarwichtig moet zijn.’

Een behoorlijk zwaarwichtige, maar prachtige film is Loveless, van de Rus Andrej Zvyagintsev. Met de gebroeders Dardenne als co-producent zit ook aan die genomineerde film in de categorie ‘Beste film’ een bescheiden Belgisch tintje.

Het is twee jaar geleden dat Heldenberg en Baetens de muziek nog speelden, maar van stress is geen sprake. ‘Ik heb dat nummer zo vaak gespeeld dat het in mijn lijf zit’, zegt Baetens, die ondertussen een nieuw kapsel krijgt aangemeten. De European Film Awards vormen voor haar een welkome break tijdens het schrijven aan het scenario van de boekverfilming Het smelt. ‘Met Tabula rasa heb ik veel geleerd van scenariste Malin-Sarah Gozin. Het is geweldig boeiend om zo’n scenario te schrijven, maar er kruipt ook heel veel tijd en werk in. Ik heb best wel zin in een stevig feestje vanavond.’