The XX: Verjaardagsfeestje met klasse
Foto: Koen Bauters

Wat is The XX gegroeid: de drie verlegen tieners van een paar jaar geleden stonden met veel zelfvertrouwen op het podium. Een concert waar niets op af te dingen viel.

The XX hadden de spiegels uit Vorst Nationaal weer mee: het grote podium van Pukkelpop is te hoog om ons letterlijk een spiegel voor te houden, maar ook zo bleef het een van de mooiste decors die we in lang gezien hebben. Het is ook een beetje een symbool voor de band zelf: nog altijd dezelfde groep met dezelfde goede smaak, maar nu wel een kwadraat van zichzelf.

Want wat zijn de drie verlegen tieners van een paar jaar geleden gegroeid, en met wat een zelfvertrouwen stonden ze op het podium. Openden zomaar met ‘Crystalized’, ‘Say something loving’ en ‘Islands’, drie songs die anderen angstvallig voor het slot zouden houden. Drie sfeermakers ook, subtiel sexy, met mooie details, zoals de muziek die vertraagde toen ze ‘go slow’ zongen. Of het prachtige koortje dat Jamie XX samplede van Romy Madley Crofts stem in ‘Say Something loving’.

Nog meer dan in Vorst was te horen en te zien hoe de soloplaat die Jamie XX maakte, de groep na zijn opgemerkte begin op zijn huidige koers heeft gezet, elegant tussen zwoele elektronica en spaarzame gitaren in. Als hij niet nog eens ouderwets elektrische piano,speelde, zoals in ‘I dare you’, dan mixte hij ‘Fiction’ en ‘Shelter’ aaneen, terwijl witte laserstralen het publiek aftastten. Helemaal in een club waanden we ons toen hij ‘Loud places’ van de soloplaat speelde, die triomfantelijke mix van gospel en dance, en daarna bleef draaien en samplen tot we Hall & Oates hoorden en het tijd was voor ‘On hold’.

We hadden Madley Croft dan al ‘happy birthday’ toegezongen, en zij en bassist Oliver Sim hadden ons al op het hart gedrukt hoe blij ze waren hier weer te zijn - Sim zelfs met tranen in de ogen.

Afsluiten deden ze met een huiveringwekkend intiem ‘Angels’. Wij zweefden van de wei, achteraf: dit was een concert waar niets op af te dingen viel.