De twee kapitale k’s van beleggingsfondsen: keuzevrijheid en kosten
Foto: IStockphoto
9,5% van de niet-beleggers vreest dat beleggingskosten te hoog oplopen. Niet onterecht, want bij de meeste grootbanken wordt u vakkundig naar de eigen huisfondsen of huisproducten geleid en betaalt u allerlei al dan niet verborgen kosten. Dat kan ook anders.

Dossier aangeboden door Deutsche bank.

Keuze

Wanneer u naar de supermarkt gaat, treft u daar niet alleen de huisproducten aan, maar ook een ruim assortiment aan merkproducten. Het tegendeel zou u verbazen. Toch staan de meeste klanten van grootbanken er niet bij stil dat ze als retailklant alléén maar huismerken kunnen kopen. Pas vanaf een bepaald bedrag op de rekening (naargelang de bank variërend tussen 250.000 euro en 1 miljoen euro) gaan ook de poorten van de externe fondsenbeheerders voor u open. Maar dat is gelukkig niet bij alle banken zo.

Het model waarin (een bepaalde) klanten(categorie) enkel voor huisfondsen kunnen kiezen, en enkel hierin worden geadviseerd en begeleid noemt men ‘gesloten architectuur’. Het omgekeerde hiervan is ‘open architectuur’. Het gaat daarbij niet enkel om het aanbieden en verkopen van producten van externe beheerders, maar ook het verlenen van advies. Keuzevrijheid is een goede zaak voor wie zijn beleggingen wil spreiden over meerdere uitgevers, in de overtuiging dat niet iedereen de beste producten in alle categorieën in huis kan hebben. Sommige fondsenbeheerders zijn nu eenmaal sterker dan andere in sommige categorieën, thema’s of geografische gebieden – zoals uit de diverse jaarlijkse fondsenawards blijkt.

Advies

Naast een ruim en gediversifieerd aanbod is ook onafhankelijk advies en persoonlijke begeleiding van cruciaal belang. Weinig mensen hebben de tijd om zich grondig te verdiepen in het uitgebreide fondsenaanbod. Een fondsenspecialist als Deutsche Bank lost dit op door enerzijds een zeer ruim aanbod op de Belgische markt aan te bieden: 1.600 verschillende fondsen voor maximale keuzevrijheid. Anderzijds kiest een Belgisch team op regelmatige basis hieruit een twintigtal fondsen (de zogenaamde DB Best Advice-lijst) die voor de doorsnee belegger op een bepaald moment kunnen volstaan om een selectie te maken aan de hand van zijn doelstellingen en risicoprofiel.

Kosten

Uit de beleggersenquête blijkt dat 9,5% van de mensen die niet beleggen beleggingsproducten vermijdt omdat ze vrezen dat de kosten te hoog zijn. Het goede nieuws is dat dat niet zo hoeft te zijn. Het slechte nieuws: bij veel banken is dat wel het geval, en kosten vreten aan uw mogelijk rendement.

Wanneer u in fondsen wil beleggen, moet u dus niet alleen rekening houden met uw risicoprofiel, de kwaliteit van het fonds en de kwaliteit van de beheerder, maar ook met de verschuldigde kosten, want die durven nogal eens verschillen van bank tot bank. U vindt de kosten van een fonds in het document met de Essentiële Beleggersinformatie, ook KIID genoemd (Key Investor Information Document).

In- en uitstapkosten

Een aantal kosten zijn eenmalig: instap- en uitstapkosten. Die verminderen aan impact op het rendement naarmate u een fonds langer in portefeuille houdt. Maar u kunt deze kosten helemaal skippen door te kiezen voor een instelling die opereert volgens het principe “gratis waar mogelijk”, zoals bijvoorbeeld Deutsche Bank.

Andere kosten komen jaarlijks terug. Dat geldt bijvoorbeeld voor de beheersvergoeding, waarvan de hoogte (pakweg tussen de 0,5 en 2%) in principe te maken heeft met de complexiteit en de kwaliteit van het beheer van het fonds. Dat kan een verantwoorde kost zijn, op voorwaarde dat de beheerder waar voor uw geld biedt en dus de risico’s van beleggen beperkt of de rendementen versterkt tegenover de benchmark. De kwaliteit van deze prestaties (uit het verleden) kunt onder andere afleiden uit de Morningstar Rating van een fonds, die sterren toekent op basis van de verhouding tussen rendement, kosten en risico. Deze rating biedt weliswaar geen garantie voor de toekomst maar vormt een indicatie.

Retrocessies

Bij veel banken betaalt u vaak ook een flinke som aan bewaarkosten (zeker op niet-huisfondsen), iets dat u alweer kunt beperken door voor een bank te kiezen die correcte prijzen aanrekent. Tussen haakjes: u vraagt zich misschien onderhand af hoe de internetbanken en Deutsche Bank dan wél iets verdienen aan de verkoop van fondsen? Hun inkomsten komen uit de zogenaamde retrocessies. Dat is een percentage van de beheersvergoeding van het fonds (grofweg de helft hiervan) die fondsbeheerders terugstorten naar de instellingen die hun producten vermarkten. Ook grootbanken ontvangen deze retrocessies, bovenop de instap-, uitstap- en beheerskosten.

Voelt u er wat voor om te kiezen uit een groot aanbod aan beleggingsfondsen in België, begeleid door professionele en onafhankelijke adviseurs en dit aan de laagst mogelijke kost?

Bij Deutsche Bank bent u aan het juiste adres. Surf naar de website voor meer info of maak meteen een afspraak via 078 156 160 of deutschebank.be/contact.