Kristoff kroont zich tot Europees kampioen na fotofinish
Foto: Photo News

Alexander Kristoff heeft het EK wegwielrennen in het Deense Herning gewonnen. De Noor won de massasprint na een millimeterduel met Elia Viviani. De Belgen reden een dijk van een koers, maar gaan uiteindelijk medailleloos naar huis. Edward Theuns was de best geplaatste landgenoot op de zesde plek.

Het EK wielrennen werd dit jaar voor de tweede keer georganiseerd voor de mannelijke profrenners. Vorig jaar won Peter Sagan in Plumelec voor Julian Alaphilippe en Daniel Moreno. We zagen de Slowaak echter nooit in zijn Europese trui rondrijden aangezien de wereldkampioen twee maanden later zijn wereldtitel verlengde. Sagan verdedigde zijn Europese titel vandaag niet, terwijl verschillende topsprinters ook forfait lieten optekenen. Marcel Kittel, John Degenkolb, André Greipel, Dylan Groenewegen, Arnaud Démare, Mark Cavendish en Nacer Bouhanni blonken allemaal uit door afwezigheid. Op papier dus een buitenkansje voor de snelle mannen die wél aanwezig waren, zoals Bryan Coquard, Moreno Hofland, Sam Bennett, Luka Mezgec, Elia Viviani en de Noorse tandem Alexander Kristoff-Edvald Boasson Hagen. Aan het Belgische front werd vooral gekeken naar snelle mannen Edward Theuns en Jens Debusschere.

Kristoff kroont zich tot Europees kampioen na fotofinish
Een ontspannen Nikolas Maes bij de start. Foto: Bram Vandecapelle

Bij de start van de wedstrijd van 240 kilometer, waarin 12 rondes van elk 20 kilometer moesten afgelegd worden in en rond Herning. Onze landgenoten waren daar alvast prominent aanwezig in de voorste gelederen. In de vlucht van de dag waren echter geen blauwhemden te vinden: Lukas Spengler (Zwitserland), Nikoai Shumov (Wit-Rusland) en Anton Elfarsson (IJsland) gingen met z’n drieën op avontuur. Met een maximale voorsprong van zo’n 12 minuten gingen de drie er snel vandoor, maar vlak na halfweg koers was hun verhaaltje toch al uitgezongen.

Lekke banden

Op dat moment verschenen verschillende hindernissen op het toneel: wind, een beetje regen, en... lekke banden. Edvald Boasson Hagen was even daarvoor al een van de eerste slachtoffers geworden, terwijl de Belgen op dat moment de koers openbraken. Onder meer de Italiaanse spurtbom Elia Viviani zag af en werd gelost: de groep met Viviani en Boasson Hagen volgde op een bepaald moment op anderhalve minuut van het peloton, maar onder impuls van de Italiaanse ploeg kwamen beide heren uiteindelijk toch weer aansluiten.

Intussen regende het lekke banden in het peloton, en de Belgen werden absoluut niet gespaard. Keisse moest er als eerste aan geloven, ook Wynants en Theuns moesten stoppen voor een wissel. Een andere Belg liet zich intussen opmerken door zijn aanvalslust: Jens Keukeleire ging er samen met Imanol Erviti vandoor, even later kwam ook de Zwitser Pirmin Lang aansluiten. De drie zouden maximaal een minuut krijgen, maar onder impuls van de Denen en Italianen kwam alles uiteindelijk toch weer samen.

Belgen schudden aan de boom

Iljo Keisse, Jelle Wallays en Jens Keukeleire toonden zich erg bedrijvig en zweepten het peloton op, maar bij het ingaan van de laatste ronde bleef het peloton nog steeds samen. Al bleef het intussen wel nog altijd lekke banden regenen: Stroetinga, Zhupa, Kolar, Hoffstetter en verschillende anderen waren al slachtoffer geworden en ook Jens Debusschere, één van de Belgische troefkaarten, ontsnapte er niet aan.

Op iets meer dan tien kilometer van de streep kwam dan de onvermijdelijke aanval van Luis Léon Sanchez. Hij kreeg negen metgezellen, waaronder Jasper De Buyst, mee in zijn wiel. Lang kon het groepje het niet uitzingen. Onder impuls van de Denen, die volop reden voor hun sprinter Magnus Cort Nielsen, lag het tempo hoog. Toch probeerde Jens Keukeleire voor de vierde (!) keer weg te rijden, onder impuls van Nikolas Maes. Dat lukte: Keukeleire kreeg Boasson Hagen en de Rus Nikolay Trusov mee. Het signaal voor de Russen om de orde te verstoren in het peloton.

Massasprint en fotofinish

Het drietal kreeg al een vrij riante bonus van het peloton. Op twee kilometer van de streep liet Boasson Hagen zijn twee kompanen achter, maar voorbij de rode vod werd ook hij gegrepen. Het werd dus een massasprint, die nog ontsierd werd door een val, waarin Kristoff het na een millimetersprint haalde van Viviani. Een fotofinish was nodig om uitsluitsel te bieden. Moreno Hofland sprintte naar brons voor Nederland, Edward Theuns was eerste Belg op de zesde plaats.

A

Alexander Kristoff: “Een dag om nooit te vergeten”

“Het was een heel snelle en lastige sprint, want er stond tegenwind”, deed Kristoff zijn verhaal. “Italië deed een heel goede lead-out voor Viviani. Ik zat in zijn wiel, zette iets sneller aan dan hem en ging langs rechts. Hij probeerde nog langs de binnenkant te komen, maar er was maar een klein gaatje en ik liet hem niet voorbijkomen. Ik deed niets verkeerd. Het was een faire sprint. Ik bleef op mijn lijn en ben ontzettend trots op deze zege. Ik begrijp dat Elia ontgoocheld is, want ik zou dat ook zijn als ik had verloren met slechts enkele centimeters.” Er kwam een fotofinish aan te pas om de Europese kampioen aan te duiden. “Zelf was ik ook niet 100 procent zeker. Ik was dan ook heel blij en opgelucht dat de bevestiging snel kwam met de finishfoto.”

Kristoff kroont zich tot Europees kampioen na fotofinish
Foto: Photo News

In het verleden boterde het niet altijd even goed tussen Boasson Hagen en Kristoff op een WK, nu was de tactiek bij de Noren duidelijk. “Edvald zou aanvallen, ik nam de sprint voor mijn rekening. En neen, ik was tijdens de koers lang niet altijd zeker dat het op een sprint zou uitdraaien. Edvald deed wat hij moest doen en trok in de aanval. We zagen in de andere koersen dat een late aanval soms succesvol bleek. Op het eind kwam hij heel dicht en bleef hij bijna voorop. Uiteindelijk volgde een sprint en haalde ik het alsnog.”

Kristoff slaagde er niet in een etappe te winnen in de Tour en blikte niet al te tevreden terug op zijn drie weken in Frankrijk. Maakt deze trui alles goed? “De Tour is voorbij, de tijd kan je niet terugdraaien”, antwoordde hij. “Ik heb vorige week in Londen gewonnen en nu opnieuw, een titel dan nog wel. Dit is goed om vertrouwen op te doen. Het bewijst dat ik nog steeds kan sprinten en dat is toch een goede zaak voor de wedstrijden die nog volgen. Ik was niet blij met mijn Tour, dat is waar. Maar nu boek ik twee overwinningen op rij en dit deel van het seizoen is alvast goed begonnen. Deze dag zal ik niet gauw vergeten, deze trui zal ik koesteren. Vorig jaar zagen we de Europese trui niet vaak, of zelfs niet (Sagan was ook wereldkampioen, nvdr.). Ik hoop deze trui veel te tonen.”

Tenzij hij natuurlijk zelf wereldkampioen wordt, voor eigen volk in Bergen. “Dit parcours kan je niet vergelijken met dat van het WK. Dat is veel lastiger. Ik maak een kans, maar dan zal ik wel over een superconditie moeten beschikken. Ik denk dat het een parcours is dat Edvald beter ligt.”

Kristoff kroont zich tot Europees kampioen na fotofinish
Foto: Photo News

Keukeleire: “Leek op de kermiskoers in Vichte”

Jens Keukeleire viel meerdere keren aan en reed twee kilometer voor het einde nog in de kopgroep, maar uiteindelijk moest ook hij zijn meerdere erkennen in het aanstormende peloton. “Wij hadden niet de snelste renner van het peloton in onze ploeg, maar als team hebben we het goed gedaan: we namen de koers in handen. Toen we wegreden met een groepje draaide het niet goed rond, dus toen ging ik zelf en kwam enkel Erviti mee. Toen heb ik niet té hard gereden, in de hoop dat er nog wat jongens naar ons zouden komen. Ik moest gewoon de koers hard maken en het zelf proberen afmaken. Als we dan voorop waren gebleven, had ik nog eens goed gas kunnen geven in de laatste ronde.”

“In de laatste ronde kwam Nikolas Maes naar mij, een ideale situatie. Maar toen was dat beetje extra wel al weg. Toen Boasson Hagen daarna alleen ging wist ik dat het peloton ons zou pakken. We hebben geprobeerd, echt gekoerst, en dat was wat we moesten doen om te winnen. Waar deze koers op leek? Ik zou zeggen het BK, maar daar waren er wel kasseien, meer bochten en smallere wegen. Dus ik zeg de kermiskoers in Vichte.”

Jens Debusschere: “Theuns was vooraf dé man”

Jens Debusschere: “De tactiek van de ploeg was om halverwege de koers alles open te breken. Dat hebben we gedaan. Als dat niet lukte, moesten iedereen blijven aanvallen behalve Edward (Theuns, nvdr.) en ik, en dat heeft iedereen ook goed gedaan. Viviani was gelost, maar hij kwam dan toch terug. Iedereen bleef nadien op reserve rijden. De Noren en de Fransen wilden niet meewerken. Vervolgens reed ik lek op de 17 kilometer van de meet. Nadien heb ik de hele tijd à bloc gereden, waarna we beslisten om op Edward te mikken voor de sprint. Ik zou in de sprint nog een inspanning moeten doen waarvan ik wist dat het niet meer zou lukken. Als je dan toch zelf de sprint opeist en je verliest met een wiel verschil, dan is dat ook niet goed. Edward was vooraf dé man, en dat bleek dan ook zo te zijn. In de sprint wisten we dat we laat moesten komen, maar ik voelde de andere landen in onze rug aandringen en we moesten iets te vroeg vertrekken. We hebben er nadien alles uitgehaald.”

Uitslag:

1) Alexander Kristoff (Noorwegen)

2) Elia Viviani (Italië)

3) Moreno Hofland (Nederland)

4) Pascal Ackermann (Duitsland)

5) Luka Mezgec (Slovenië)

6) Edward Theuns (België)

7) Aksel Nömmela (Estland)

8) Ivan Garcia Cortina (Spanje)

9) Pawel Franczak (Polen)

10) Michal Kolar (Slowakije)