Peeters wil staats­bedrijven ‘discreet privatiseren’
Kris Peeters (CD&V). Foto: BART DEWAELE
Een begroting in evenwicht is één ding, de totale staatsschuld een ander. Kris Peeters (CD&V) zwengelt de discussie over privatiseringen aan. Het klinkt de N-VA en Open VLD als muziek in de oren.

‘We moeten de komende maanden goed nadenken over hoe we met overheidsparticipaties omgaan’, vindt Kris Peeters. De vicepremier zal er bij zijn partij op aandringen om het ­privatiseringsdebat te starten.

‘We hebben nood aan een goede begroting die de goedkeuring van Europa wegdraagt. Maar we kijken te veel als konijnen naar een lichtbak naar dat evenwicht. Onze overheidsschuld is een grotere uitdaging’, waarschuwt hij. Momenteel bedraagt de schuld zo’n 106 procent van het bbp, of 430 miljard euro. ‘Onze schuld­ratio hypothekeert de toekomst. Er zijn niet zo veel manieren om die te verminderen.’

In stilte

Concreet denkt Peeters aan een werkgroep die in stilte het dossier voorbereidt. ‘Die moet in grote discretie de zaak bestuderen. Hoe meer dat publiek verloopt, des te moeilijker loopt de discussie.’ De christendemocraat pleit voor een ‘zorgvuldige aanpak’. ‘Wanneer we te veel aandelen op de markt gooien, zakt de prijs. Bovendien moeten we rekening houden met sociale aspecten – het personeel, de vakbonden. Het moet gefaseerd gebeuren.’

De raad van bestuur van ­Belfius bepleitte zelf een gedeeltelijke privatisering en maakte zo de weg vrij voor een oplossing voor de Arco-spaarders. De regering bestelde in 2015 een rapport om de mogelijke opbrengst te becijferen. Behalve Proximus en Bpost – die klaar leken voor een snelle privatisering – bepaalden de ­zakenbanken Nomura en Leo­nardo en de consultant Syncap ook de waarde van BNP Paribas, Bel­fius, Ethias, de Nationale Loterij en Brussels Airport.

Dividendenstroom

Een totale verkoop van de overheidsbelangen, wat politiek onwaarschijnlijk is, zou 26 miljard euro opbrengen. Dat geld moet volgens Europa worden gebruikt om aan schuldafbouw te doen. Investeren mag ook, maar dat helpt de schuldratio niet vooruit.

Privatiseringen doen tegelijk de stroom dividenden opdrogen die de regering jaarlijks opstrijkt. Die mogen voor courante uitgaven worden gebruikt. ‘Dat is een terechte opmerking. Toch gaat dat om kortetermijndenken. Die opbrengsten moeten we maar op een andere manier realiseren. De lage interestvoeten blijven niet eeuwig duren. Als de interest op de schuld stijgt, daalt de waarde van de overheidsbedrijven.’