‘Peeters’ belofte over werkgelegenheid is compleet belachelijk’
Ive Marx Foto: JIMMY KETS

Hoogleraar in sociaaleconomische wetenschappen (UAntwerpen) Ive Marx vindt dat minister van Werk, Kris Peeters (CD&V), gebakken lucht verkoopt wanneer hij zegt dat volledige werkgelegenheid in ons land tegen 2025 een haalbare kaart is.

‘Overschat Peeters onze tolerantie voor cynisme’, vroeg Ive Marx zich luidop af op Twitter woensdagochtend. ‘Vandaag lijken 1 april en komkommertijd samen te vallen.’

Daarmee torpedeert de hoogleraar in sociaaleconomische wetenschappen de ambitie van volledige werkgelegenheid die Kris Peeters als ‘haalbare kaart’ presenteerde in De Tijd. Volgens de minister van Werk kan België - net zoals Duitsland - streven naar een werkloosheidspercentage van minder dan drie procent oftewel volledige werkgelegenheid tegen 2025.

‘Waarom niet dezelfde ambitie delen als Duitsland? In bepaalde regio’s zitten we al dicht bij de drie procent. In andere regio’s van het land moet het beter’, aldus Peeters. Volgens Peeters zullen de reeds genomen maatregelen, Werkbaar Werk en de taxshift, aangevuld met bijkomende maatregelen ervoor zorgen dat de werkloosheidsgraad daalt.

Maar daar is Marx het absoluut niet mee eens. ‘Dat gaat gewoon niet gebeuren’, klinkt het stellig. ‘Deze belofte is compleet belachelijk. Duitsland werkt inderdaad naar de volledige werkgelegenheid en is al een heel eind op weg. Maar zij hebben wel een totaal ander sociaal overlegmodel dan wij.’

Verzwakt overlegmodel

‘De Duitsers hebben in hun beleid een strakke lijn getrokken en konden een loonmatiging en deregulering doordrukken omdat de sociale partners sterk verzwakt waren. Het aantal werknemers in Duitsland dat gedekt wordt door een collectieve arbeidsorganisatie is dan ook lager dan in ons land’, argumenteert Marx. ‘Van een verzwakt sociaal overlegmodel, waarbij de machtsverhoudingen zijn verschoven richting de overheid is in België in sprake. Als er nog maar één kleine, milde wijziging aan die verhouding op til is, dan schreeuwen de vakbonden hier al moord en brand. Peeters heeft zo’n milde vorm al eens naar de prullenmand moeten verwijzen daardoor.’

‘Als Peeters hier A zegt, dan moet hij ook B zeggen. Wil hij een sterkere overheid als overlegpartner in ons model, die de deregulering van de arbeidsmarkt kan doordrukken? Zoiets zou hij nooit durven voorstellen. Het gaat hier louter om een loze en onverantwoorde belofte’, besluit Marx.